Selin
@suigenerisss
114 okur puanı
Ekim 2015 tarihinde katıldı
Kitabın 43. ve 44. sayfalarında Hayat Kuralı No:31'de şu cümleler kurulmuştur;
'Sağlık yerindeyse ve en elverişsiz, en düşmanca dış koşullar, hastalık durumunun nahoş ya da endişeli noktaya getirdiği en mutlu koşullardan daha katlanılabilir görünür.
Sağlıklı bir dilenci, hasta bir kraldan daha mutludur.
Aptallıkların en büyüğü, sağlığını feda etmektir, her ne için olursa olsun: İş için, eğitim için, şöhret için, terfi için, şehvet ve anlık zevkler için.'
Özellikle tüm dünyanın pandemiyle mücadele ettiği şu günlerde bu cümlelerin önemini daha bir ciddiyetle kavrıyor insan. Başımız ağrığında bile yaptığımız işten keyif alamazken sağlığımızda oluşacak daha büyük problemler, sağlıklı olduğumuz zamanlarda önemsiz gördüğümüz tüm detayların da anlamını fark etmemizi sağlıyor.
Yazarın yıllar öncesinden ekranların tüm hayatımızı meşgul etmeye başlayacağını ve sonucunda kitap okumayı sona erdireceğini tahmin etmiş olması inanılmazdı. Son yıllarda yaşadığımız şey tam da bu değil mi? Kitap okumayı çocukluğumdan beri çok seven biriyim ama son yıllarda eskiye göre ne kadar da az kitap okuduğumu yüzüme çarptı bana. Başlarda sürükleyici gelmese de sonlarına doğru elimden hiç bırakamadım.
Okuduğum ilk Dan Brown kitabıydı.O kadar beğenmiştim ki sonrasında tüm kitaplarını alıp hepsini 2 ay içinde okumuştum. Mekanları o kadar güzel anlatıyor ki insanda her şeyi bırakıp oralara gitme isteği uyandırıyor. Yurt dışına çıkma fırsatı bulduğumda ise gideceğim ilk yer bu kitap sayesinde kesinlikle 'Roma' ..
birkaç yıldır kitaplığımda bulunmasına rağmen isminin verdiği negatif etkiden olsa gerek okumaya pek yanaşmadığım kitaptı. elime alıp birkaç sayfa okuyunca o kadar bizden o kadar hayatın içinden geldi ki kitaba önceden başlamadığım için hayıflandım . çoğu insanın yaşamının illa ki bir döneminde, düşüncelerinde yer edinen 'hayatı sorgulama' mekanizmasını ve sonuçlarını çok güzel işlemiş. başkaları öyle istiyor diye ideallerinden vazgeçmek zorunda kalanlar, yaşamı boyunca mükemmele varacak kadar titizlikle çalışıp ilerleyen yaşlarında kaçırdıkları şeyler için pişmanlık duyanlar kitabın kahramanları arasında.
veronika'nın ölmek isteme sebepleri ise aslında bize de hiç yabancı değil;
"son derece normal bir insan olduğuna inanıyordu. ölmeye karar vermesinin çok basit iki nedeni vardı, bunları açıklayan bir mektup bırakacak olsa pek çok kişinin ona hak vereceğinden hiç kuşkusu yoktu.
birinci neden; yaşamındaki her şey hep aynıydı ve bir kez gençliği sona erdi mi hep yokuş aşağı gideceği belliydi. yaşlılık, dönüşü olmayan izler bırakacak hastalıklar birbirini kovalayacak dostlar birer birer yok olacaktı. yaşamını sürdürmekle hiçbir şey kazanmayacaktı, tam tersine acı çekme olasığı hep artacaktı.
ikinci neden daha felsefiydi; veronika gazete okuyan, televizyon seyreden, dünyada olup bitenlerden haberli biriydi. her şey yanlıştı ve kendisi herhangi bir şeyi düzeltebilecek durumda değildi, bu tamamiyle aciz olduğu duygusunu büyütüyordu içinde."
"acılaşan insan zamanla hiçbir istek duymaz. ne yaşayacak ne de ölecek iradeye sahiptir artık, sorunun özü de budur. "
"bu zorluğun kaynağı karmaşa, kaos, anarşi falan değil , aşırıya kaçan düzenlilikti. topluma durmadan yeni kurallar şırıngalanıyor, kurallara karşı yasalar çıkarılıyor, yasalara karşı yeni kurallar getiriliyordu.
ilginç bi kitap.
ilginç olan ise üslubu.
ilk olarak 11 yaşımdayken ablamın kitaplığında gördüm. kitabın ingilizcesini derste işliyorlarmış. 'aa siz çocuk kitapları da mı okuyosunuz?' deyip başladım kitabı okumaya. ablam 'o çocuk kitabı değil' demişti. tamam öyle değildi belki ama kitabı hiç sıkılmadan üstelik eğlenerek bitirdim.
ablam 'ne anladın?' diye sorunca anlattım kitaptan ne anladığımı. 'doğru anlamışsın' dedi. yıllar sonra tekrar okuyunca -elbette şimdi daha fazla ve yoğun düşüncelerim var ama ana fikir hala aynı- kitabın aslında ne kadar açık ve yalın bi dille yazıldığını fark ettim.
konusunun ağırlığına rağmen her yaşa hitap edebilen, işlediği fikri sıkmadan boğmadan anlatan bi distopya.
ha bi de bunu yapmadan edemeyeceğim;
"bütün hayvanlar eşittir ama bazı hayvanlar daha eşittir."
