sukoska
@sukoska
19 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
"Böyledir insan; oradadır, ortadadır iyi, ve bağışlarıyla
Bir tanrı bile uğraşırken onun için, tanımaz, görmez onu.
Yüklenip taşıması gerekir önce; şimdi ama adlandırır en sevdiğini,
Şimdi, şimdi açmalıdır bunun için sözcükler, çiçekler gibi."
Friedrich Hölderlin 
Hani
Friedrich Hölderlin Hani
Temassız
Aslında özgür olmadığımızı bilerek başlıyoruz
Biliyoruz sonucunun baştan belli olduğunu bu koşunun
Düşen atları önce bizim unutacağımızı
Bütün kahramanların korkaklardan seçildiğini okuyoruz
Okuduklarımızın bir işe yaramadığını bilerek
Ve sevgili yeni bir susma biçimidir yürümek
Yürüyoruz varılacak bir yer olmadığını bile bile
Doğruya ulaşmak için büyük yanlışlar arıyoruz
Temassız sıyrıklarla dönüyoruz eve
Kolay bir hayat anlatmaya değmez diyerek
Gecenin adresini soruyoruz kör bir dilenciye
O bize kendi içimizi gösteriyor
Odalar daralıyor bir türlü gelmiyor beklediğimiz haber
Kart limitimiz
Yasa dışına çıkmak için oldukça yetersiz
Marşlarımızın gölgesi dostlarımız kadar
Alnımızda telâşlı bir kalp dövmesi
Ve biliyoruz neden gizli
Biliyoruz neden hep oraya düşüyor unutulmuş ataların gölgesi
Ve nasıl sâkin işliyor hatırlamanın termodinamiği
Bir şeylerin yaklaşmakta olduğunu bilerek yaşıyoruz
Bilmenin bir işe yaramadığını da
Madem bilmekle genişlemiyor yürek
En doğrusu son kertede iki insan Vakitsiz okunmuş bir ezandır
Yûsuf, dedi, Züleyha, aşk zorlu bir sınav, ben bu sınavı en baştan ve gönüllü mü kaybettim?
Hayır işte!
Yitirmiş görünsem de kazancımsın sen benim.
Ve şer gibi görünsem de göreceksin, yitirdiğin ne varsa benim sana açtığım kuyuda, hayrın olacağım sonunda
"Nasıl olurmuş göze almak/
Gözlerden ötesini"
Tufandan kurtulmak için kendi derinliğine akan bir ırmak gibi; akmasam sana ölürdüm Yûsuf, aktım, yine öldüm.
Kendi ölümümün şeklini seçmem özgürlüğümse susarak ölmeyi değil, söyleyerek ölmeyi seçtim.
Tortulanarak ve bulanarak değil, taşarak ve coşarak ölmeyi istedim.
Hükmümün Yûsuf olduğu yerde ölümlü olduğumu bildim.
Ve yine dirilecek olmamın emniyetiyle ölümlü oluşumu çok sevdim.
Ne duygu, ne ihtiras, ne düşünce...
"Ne duygu, ne ihtiras, ne düşünce, ne mükemmel bir mantık ..
Derinlikti Yusuf'u güzel kılan"
Bir Yusuf Masalı
...
Yûsuf, dedi. Züleyha, sen masumsun, sen de bilirsin, ben de bilirim.
Şu dört duvar, şu sıkı sıkı kapalı kapı, döşemenin üzerinde ezilen sarı gülün yaprakları tanık ki suçun yok senin. Fakat güzelsin. Güzelliğin yoruyor beni, çünkü mümkünü var, sûret kasrında bir sûret değilsin. Suçlu değilsen de bana, beni suçlu kılacak kadar güzelsin.
Mümkünü olan bir güzelliğin sahibiysen Yûsuf, ve bu güzellik yoruyorsa beni, sen dünyanın en masum mücrimisin.
Suçlu, suçunu her zaman bilerek işlemez Yûsuf ve güzellik bazen suça dönüşür.
Yaratılmışların en güzeli karşısında, ruhum kadar bedenim, kalbim kadar kalbimden çıkıp da bütün bedenimi deveran eden kanım ve damarlarım, ve bütün zerrelerim akıyorsa sana,
ben de dünyanın en mücrim masumu değil miyim?
Çünkü, dedi Züleyha, güzelliğin bir derin kuyu senin.
Bir düşenin kurtuluşu kolay olmaz.
Ne mutlu kalbine sen düşene, ve ne mutlu senin kalbine düşene.
Yûsuf ile Züleyha
Bir Yusuf Masalı
...
Yûsuf, dedi. Züleyha, sen masumsun, sen de bilirsin, ben de bilirim.
Şu dört duvar, şu sıkı sıkı kapalı kapı, döşemenin üzerinde ezilen sarı gülün yaprakları tanık ki suçun yok senin. Fakat güzelsin. Güzelliğin yoruyor beni, çünkü mümkünü var, sûret kasrında bir sûret değilsin. Suçlu değilsen de bana, beni suçlu kılacak kadar güzelsin.
Mümkünü olan bir güzelliğin sahibiysen Yûsuf, ve bu güzellik yoruyorsa beni, sen dünyanın en masum mücrimisin.
Suçlu, suçunu her zaman bilerek işlemez Yûsuf ve güzellik bazen suça dönüşür.
Yaratılmışların en güzeli karşısında, ruhum kadar bedenim, kalbim kadar kalbimden çıkıp da bütün bedenimi deveran eden kanım ve damarlarım, ve bütün zerrelerim akıyorsa sana,
ben de dünyanın en mücrim masumu değil miyim?
Çünkü, dedi Züleyha, güzelliğin bir derin kuyu senin.
Bir düşenin kurtuluşu kolay olmaz.
Ne mutlu kalbine sen düşene, ve ne mutlu senin kalbine düşene.
Yûsuf ile Züleyha