"Zavallı varlıklar! Onları sevmek hataysa da en azından acıyalım onlara. Gün ışığını hiç görmemiş köre,doğanın ezgisini hiç duymamış sağıra, ruhunun sesini hiç duyuramamış dilsize acıyorsunuz ama sahte bir iffet bahanesiyle acı içindeki bahtsız kadını çılgına çeviren ve elinde olmadan iyiyi görmesine, Tanrıyı duymasına ve sevginin ve imanın arı dilini konuşmasına olanak vermeyen bu kalp körlüğüne ,ruh sağırlığına, vicdan dilsizliğine acımak istemiyorsunuz. "
Hayır, dostum, hayır. İdeal yaşamın yanı sıra, maddi bir yaşam var ve en temiz kararlar gülünç ama kolaylıkla kopmayan demirden tellerle toprağa bağlanmıştır.