“Ah bu güzel uyanış
Çınlayan ilk ışıkta
Bu cümbüş, bu yıkanış
Bir yanı rüyalarda
Büsbütün solmadan
Yıldızların ağından
Sabahın aynasında
Silkinip kendin olmak
…”
“Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanmadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?”