şule
@sulett
62 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Hayatı sadece iyiyi umarak, bekleyerek yaşamanın aslında zaman karşısında nasıl yok olmak demek olduğu muhteşeemmm anlatılmış. Belki o beklenilen, umut edinilen şey gerçekleşecek ama o zaman da elde sadece boşa yitmiş bir ömür kalmış olacak. Olabilecek en acımasızı.
Zamanın asla geri alınamayacak tek şey olduğunu düşündüğümden beni hep üstüne düşündüren bir mesele olmuştur, bu kitapta da tam olarak aklımdan ne geçiyorsa onu okumak beni çok etkiledi. "Yine de zaman geçiyordu; insanları hiç düşünmeden, dünyada gidip geliyor, güzel şeyleri solduruyor; ve henüz adı bile konmamış yeni doğmuş bebekler de dahil olmak üzere hiç kimse onun elinden kurtulamıyordu."
Reklam
Kitabı okurken bitse de övgüler yağdırsam diyerek ama bitmesin diye de az az okuyarak bitirdim. Şimdi bu kitap için ne yazarsam yazayım içime sinmeyeceğini anladım. Şunu söyleyebilirim ki hayatımda okuduğum en güzel roman oldu. Steinbeck’in hiç büyüklenmeden derdini böyle etkileyici anlatması karşısında büyülendim. İnanılmaz bir kitap.
Edebiyatımızda böyle harika bir kadının var olması.. Keşke daha çok bilinse değeri. Sevmek, sevebilmek üzerine ne hissettiysem onu okudum, muhteşem bir kitabı, diğerleri gibi. Nefis.
Kitaplarda hislerimden ve yaşadıklarımdan bir şey okuduğumda her defasında beni inanılmaz hayrete düşürür, bir şekilde bana güç verir. Hikayelerimiz hep aynı karakterler değişiyor sadece.
Bu kitapta özellikle Nazan’la yakın bir zamandaki beni yazmış. Nazan’ın duyduğu sevgiyi tarif edişinden, kaygılarına, huzursuzluğuna, vazgeçişine ve güçlenişine kadar. Hislerin böylesine güçlü tarif edildiği her şeye hayranım ya. Bence de sevgi cevheri herkesin kalbinde yok. Sevebilmek bir cevher. Herkese layık bir şey değil.
Türk edebiyatının en çarpıcı karakterlerinden Zebercet'i yaratan Yusuf Atılgan'ın zekası da beni baya bir çarptı. Aylak Adam'dan sonra böyle bir içerik beklemiyordum doğrusu. Popüler kültürün de etkisiyle hiçbir derinliği olmayan kitapları baş ucu kitabı yapanlar için zor ya da sıkıcı bir kitap olabilir ama arkadaşlar Zebercet her yerde! Tamamen içgüdü ve ilkel dürtülerle yaşayan bu karakter ülkemiz insanının ahlaki durumunu özetlemekle kalmıyor, yaşadığı ahlaki çöküntü onun da sonu oluyor. Ben önce filmi izleyip sonra kitabı okudum ama tabi siz böyle bir hata yapmayın :/ Bir de film demişken kitabı okurken tam bir Zeki Demirkubuz filmi izliyormuş havasına giriyorsunuz.
Yaşar Kemal. İyi ki bu coğrafyada doğup bu coğrafyayı anlattı, bu topraklardan geçti. Harika bir karakter yaratma yeteneği, ufacık bir detayın anlatımının bile sayfalarca sürdüğü halde mükemmelin ötesinde olan betimlemeleri, üslubunun akıcılığı, duruluğu ile tüm insanlığın sahip olduğu büyük bir yazar o. "Bir dil bulacağız, her şeye varan, bir şeyleri anlatabilen. Böyle dilsiz, böyle düşmanca, böyle bölük pörçük dolaşmayacağız dünyada..." İyi ki.
1955 yılında yazılan bu roman, bir tarafta üreten, emek veren, bolca çalışan ama zulüm gören, aç kalan, çaresiz, yoksul halkı; bir tarafta çok para, çok hırs sahibi, acıma ve merhamet duygusundan yoksun, hırsızlıkla, rüşvetle iktidar sahibi olabilmiş ağaları, beyleri, vekilleri anlatıyor. Her bir şeylerini ellerinden alan, zulüm ve kıyımdan başka bildiği olmayan ağalarını öldürdükleri zaman yere göğe sığdıramadıkları Memed'i daha sonra bir toprak parçasına, birkaç altına satan güvenilmez insanı anlatırken aynı zamanda içinize öyle sonsuz umut dolduran bir tarafı var bu kitabın. Hala nefes alabiliyorken okunmalı.
Reklam