Yorgun filan da değilsin, huzursuzsun, bu ayak-kapanlarla dolu dünyada adım atmaya korkuyorsun, o yüzden sürekli iki ayağın birden havada; yorgun değilsin, yalnızca bu müthiş huzursuzluğun arkasından gelecek ve gözünü anlamsızca bir noktaya dikmene neden olacak o müthiş yorgunluktan korkuyorsun.
Ben gece uykum kaçtığında, onun gideceği yolu bilir ve buna boyun eğerim. Ayrıca zaten karşı koymak aptalca olurdu; uyku en suçsuz varlıktır, uykusuz insansa en suçlu varlık…
Terk ettim okulu. Belki hâlâ bir yerlerde kayıtlarım duruyordur ve yoklama kağıtlarına "yok” yazılıyorumdur. Ve belki de benim için söylenecek en yerinde kelimedir.