Beklenti, bekleyiş değildir. İnsanın bir beklenti sahibi olmasıyla, bekleyiş halinde olması birbirine zıt iki durumdur. Beklenti sahibi, doğruyu kendi keyfince çerçevelemiş ve bu çerçeve gereğince doğacağını umduğu sonucu tasarruf etmeye hazırlanmıştır. Eğer beklentisine kavuşursa bundan gururlanır, beklentisi boşa çıkarsa ye'se düşer. Bekleyiş halinde olan insan ise ortaya çıkan her sonucu, doğruya biraz daha yakınlaşmanın fırsatı diye değerlendirir. Genel geçer ölçülere göre sonucun "iyi" veya "kötü" olması, bekleyiş içinde bulunmak, halini bekleyişe göre ayarlamak, hakka, hakikate, doğruya teveccüh etmektir. Yüzünü doğruya çevirmek, beklemekten başka bir şey değildir.