"Bu yaştan sonra", "yaşına başına bakmadan", "kız başına", "kocaman adamken", "bu ülkede", "hal böyle iken" ve daha bir ton bahane ışığında hayal mahsulü hedeflerle uğraşmak vakit kaybıdır. Biz sıradan insanların görevi, dâhîlerin inşa ettiği dünyada sıradan görevlerimizi sadakatle îfâ etmektir.(!)
Kederli olduğunuzda, kederli nota dizilerini dinlerseniz, o besteyi yapan kişinin sizin durumunuzu anlayabilecek birisi olduğunu hisseder ve onunla bir şekilde "iletişim" kurarsınız. Buna ihtiyacımız vardır zira kederimizi en iyi azaltan şey, bir başkası ile duygudaşlık kurarak bu hisleri paylaşmak ve bulabilirsek sorunumuza birlikte bir çözüm bulmaktır. İşte müzik tercihlerimizi bile bu denli etkileyen güdülerimiz, sosyalliğe ayarlanmış beyin devrelerimizin günlük hayatta bize yaşattığı sayısız deneyimden sadece bir tanesidir.