Hemen ikinci kitaba geçmek istiyorum♡
Aly Martinez'in hem kalemini hem de kurgularını çok seviyorum. Su gibi akıyor cidden. Ama keşke ülkemizde daha fazla kitabı çevrilse :'(
Buradan değerli yayınevlerimize sesleniyorum. Çevirin... bana güvenin ve çevirin.
Brittainy C. Cherry ve 
Mia Sheridan'nın tarzını seviyorsanız Aly Martinez'i de çok seversiniz diye düşünüyorum.
Konusuna gelecek olursak şöyle özetleyebilirim;
Yirmi dokuz yaşındaki Cora, genç yaşında yaşadığı olaylar ve ilişkiler sonucunda genelev sorumlusu olmuştur (kitapta süreçten ve olaydan bahsediliyor). Mafyavari bir ailenin parçası olmuş ve o apartmana hapsolmuş vaziyette günlerini geçirirken Penn ile tanışır. Bir daha mutluluğu bulamacağını düşünen Cora'nın karanlık ve çürümüş yaşantısı artık değişmiştir. Ancak mutluluğunun Guerrero ailesine bağlı olduğunu unutmaktadır.
Penn ise eşini feci bir şekilde kaybetmiş ve ölümünden de kendini sorumlu tutan ve bundan dolayı da kendini dışa kapatan otuz yedi yaşında umutsuz bir adamdır. Hayata küsmüş, duygusuz ancak planları doğrultusunda yaşayan kin dolu bir adama dönüşmüştür. Kardeşi Drew ile Cora'nın sorumlusu olduğu apartmanda tamirci ve hademe olarak işe başlarlar.
Ancak Cora ve Penn karşılaştığı andan itibaren hayatlarının eskisi gibi olmayacağının farkındadır.
Ya aşk onları tüketecektir ya da intikam hırsı...
Konuyu zaten beğendim ama karakterleri çok daha fazla beğendim. Aly Martinez'in yarattığı karakterlerin toksik ve tripkolik olmayışına bayılıyorum. Başta enemies yapmak için uğraşsa da içindeki ponçiklikten kaynaklı kısa sürede karakterleri aşk sarhoşu yapmasına da bayılıyorum. Toksik ilişkilerden aşırı sıkıldıysanız yazarı çok seversiniz diye düşünüyorum.
Erkek karakteri de diğer toksik kurgularda olduğu gibi önce nefret dolu sonra da ilişkide aşırı sünepe olan taraf yapmamasına da ayrı bayılıyorum. Çünkü
Aly Martinez'in hem kalemini hem de kurgularını çok seviyorum. Su gibi akıyor cidden. Ama keşke ülkemizde daha fazla kitabı çevrilse :'(
Buradan değerli yayınevlerimize sesleniyorum. Çevirin... bana güvenin ve çevirin.
Brittainy C. Cherry ve Mia Sheridan'nın tarzını seviyorsanız Aly Martinez'i de çok seversiniz diye düşünüyorum.
Konusuna gelecek olursak şöyle özetleyebilirim;
Yirmi dokuz yaşındaki Cora, genç yaşında yaşadığı olaylar ve ilişkiler sonucunda genelev sorumlusu olmuştur (kitapta süreçten ve olaydan bahsediliyor). Mafyavari bir ailenin parçası olmuş ve o apartmana hapsolmuş vaziyette günlerini geçirirken Penn ile tanışır. Bir daha mutluluğu bulamacağını düşünen Cora'nın karanlık ve çürümüş yaşantısı artık değişmiştir. Ancak mutluluğunun Guerrero ailesine bağlı olduğunu unutmaktadır.
Penn ise eşini feci bir şekilde kaybetmiş ve ölümünden de kendini sorumlu tutan ve bundan dolayı da kendini dışa kapatan otuz yedi yaşında umutsuz bir adamdır. Hayata küsmüş, duygusuz ancak planları doğrultusunda yaşayan kin dolu bir adama dönüşmüştür. Kardeşi Drew ile Cora'nın sorumlusu olduğu apartmanda tamirci ve hademe olarak işe başlarlar.
Ancak Cora ve Penn karşılaştığı andan itibaren hayatlarının eskisi gibi olmayacağının farkındadır.
Ya aşk onları tüketecektir ya da intikam hırsı...
Konuyu zaten beğendim ama karakterleri çok daha fazla beğendim. Aly Martinez'in yarattığı karakterlerin toksik ve tripkolik olmayışına bayılıyorum. Başta enemies yapmak için uğraşsa da içindeki ponçiklikten kaynaklı kısa sürede karakterleri aşk sarhoşu yapmasına da bayılıyorum. Toksik ilişkilerden aşırı sıkıldıysanız yazarı çok seversiniz diye düşünüyorum.
Erkek karakteri de diğer toksik kurgularda olduğu gibi önce nefret dolu sonra da ilişkide aşırı sünepe olan taraf yapmamasına da ayrı bayılıyorum. ÇünküSustuğum YerdenEdebiyat
“Acı duymayacağım. Eminim. Tanrı uyuşmuş.”
İnsan, yitirilenin bıraktığı boşluğu doldurabilir mi? Şimdi yok olanın, bir zamanlar var olduğunu ispat edenler önünde dururken hepsini yıkıp geçebilir mi?
2023 yılının Yunus Nadi Öykü Ödülü sahibi Yine de Bir Şansımız Olmalı’yla edebiyat dünyasına ilk adımını atan Gamze Efe, özgün anlatım dilini devam ettirdiği ikinci öykü kitabıyla okur karşısında. Kayıpların, yasın, içimizdeki tanrıların, buyrukların, oyunların, unutulma ve aslında hep orada olma ihtimalinin öyküleri bir araya geliyor Sustuğum Yerden’de. İyileşmesi en zor hastalığa yakalanan kahramanlar yönünü ararken, tanıdık sokaklar bir bir yıkılıyor. Belki de sonunda herkes yoluna devam edecek ama sis mutlaka uzun sürecek.
Buralara ne zaman yeni evler dikecekler acaba? Çirkin, ruhsuz, akıllı binaları dip dibe koyacaklar, aylık kirası iki asgari ücretlinin maaşından fazla olacak, yorgun şehir siluetine yakışacak, konfor ve görkem bağımlısı sünepe insanlar saracak evimizi. Evimiz. Evimiz var bizim. Boğuluyorum. Jandarmadan gelen tekmil seslerini duyuyorum. Dikkat! Bağırıyor komutan. Dikkat... Kış yalancısı bir güneş ışığı giriyor gözüme, tüm gölgeleri yiyor, tepecikleri aşıp gözlerimi kavuruyor. Kavruk. Her şey ne kadar kavruk. Beton yalnızlığını deliyor komutanın sesi. Dikkat, diyor, sesi sakin değil, sesi donuk değil, sesi boğuk değil. Tanrı konuşuyor. Dikkat! Ölüm böylesine dolmuşken evimize.(Tanıtım bülteninden )
Gamze Efe, ilk öykü kitabında da yer verdiği babaya duyulan özlemi bu kitabına da taşımış. Sustuğum Yerden'de, yazar kendisini sarsan baba kaybını ve babasıyla olan ilişkisini kitaptaki öykülere ustaca yansıtarak kurgu ve gerçek hayat arasındaki ince çizgiyi ustaca çizmiş.Kitapta, baba kız ilişkisini ve bir genç kızın kaybettiği babasına duyduğu özlemi
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"El Kızı" Terapi garantili kitap .1000Kitap
Boyun posun devrilsin Mazhar, sünepe Nazan ve kör olasıca Hacer. Söyleyeceklerim bu kadar. Terapi garantili bir kitap arıyorsanız tam yerine geldiniz. Bir gecede saça ak düşüren, yeşilçam filmlerinin bağrından kopup gelmiş eser.
masumiyet müzesinin dizisi çıktığı zamanlarda twitterda asıl bu kitap diziye çekilse nasıl güzel olurdu benzer toksiklik bunda da mevcut minvalinde bir paylaşım görüp merak edip okumaya başladım öncelikle bu kitapta da kenan karakterimiz yaşca büyük evli ve onun sevgilisi olan günsel genç,devrimci ve güzel bir kızdır. Bir şekilde yolları kesişiyor bu çiftin ve birbirlerinden etkilenip bir ilişkiye başlıyorlar aşk kisvesi altında ama bence bu yaşadıkları aşkın a sını oluşturmayan tensel çekime dayalı birşeydi. Çünkü ikisinin de sürekli kafasında acabalarla dolu acaba böyle mi düşünüyor acaba bunu mu yaptı acaba karısıyla mı acaba sermetle mi bazen hakaretvari düşünceler derken bir nokta da kendilerini yedi bitirdiler. Kenan bazen hırsını karısından da çıkardı dövdü sövdü aşağıladı karısı da aptal aşık gibi böyle bir adamı da bırakmadı ya ne diyim kızım boşasana bu şerefsizi deyip durdum. Bir noktada Günsel idealistliği ve savunduğu fikirleri bırakmadı hiç ki sonunda Kenanın polis olduğu gibi bir yalan habere inandı orda kayış koptu ilişkileri için çünkü herşeyi ama herşeyi kafasından geçirip kuşkuyla yaklaşmaya başladı bu da onların sonunu getirdi bu kıza da az kızmadım ne bulduysa bu sünepe Kenanda diye. Sonunu yazmayayım ama sonu şaşırttı gerçi Kenandan da böyle birşey beklenirdi zaten
Lüzumsuz1000Kitap
Kitabı şimdi bitirdim ve tek söyleyebileceğim e noldu şimdi?
Bu kadar saçma ve gereksiz bir şey olacağını hiç düşünmemiştim açıkçası arka kapağını okuduğumda.
Kitap bütünüyle mektuplardan oluşuyor. Sayfalar arası boşlukları düşündüğümüzde 100 sayfalık kitabın yarısı kağıt israfı.
Ana karakter Carrie kocasının onu aldattığını fark edince çareyi aldattığı kadının kocasına yazmakta bulmuş. Kocasıyla yüzleşme cesaretini göstermiyor asla, ve anlattığı kadarıyla on yıllık evliliklerinde pek güzel bir an bile olmamış. Kocası doktor, kadın ise sırf çocuk doğurabilmek için okulunu bırakmış ev hanımı olmuş birisi. Açıkçası Carrie'yi okuduğumda özgüvensiz, aciz bir kadın dışında hiçbir şey göremedim. Mektuplaştığı adam David'e de hiç ısınamadım ona da sünepe desem ayıp olmaz açıkçası. Hatta bir mektupta da son çocuklarımız ikiz olunca bir anda dört çocuğumuz oldu, ben bu kadarını istemiyorum diyor korunsaydın o zaman be mal adam.
Kitabın sonunda da eşlerinin ben seni aldattım pişmanım hadi hayata devam edelim demesi de çok basit, adiceydi. Bilemiyorum kitabı bütünüyle düşündüğümde hiçbir tarafını beğenmedim. Elle tutulur düzgün bir insan ilişkisi yok. Hayat bu değil, bütün o gerizekalı karekterler için söylüyorum kendinizi geliştirin ve kendi ayaklarınız üzerinde durun.
Sonuç olarak okumaya değmez.
Bu kitaba hiç bir şey bilmeyerek başladım yani beklentim de hiç yoktu sadece mafya okumayı çok istiyordum gerisi umrumda değildi ama kitap okuduğum mafya kurgularından çok farklıydı.
Avukatlık konusu başlarda daha ön plandaydı kadın karakterimiz aşık oldukça bu azaldı iyi de oldu çünkü biraz sıkılmıştım başlarda ve gidişatın nasıl olacağı hakkında hiç bir fikrim de yoktu bir anda forced proximity trope ile karşılaşınca dedim işte bu ya 5’i yapıştır sonra abartma dedim kendi kendime ahahahahs
Karkaterleri de çok sevdim kadın karakterimiz hiç ezik sünepe falan değildi erkek krakterde kızımız için her şeyi yapıyordu yani yemede yanında yat.
İkinci kitabı hemen alıp okumak istiyorummm
