“Melankoli • Yalnızlık • Aidiyetsizlik”
Satır aralarına gizlenmiş derin duygularla tanışacağınız o kitap
Ömür İklim Demir’le tanışma kitabım olmasına rağmen, daha ilk sayfalardan kalemine hayran kaldım. Dili son derece akıcı, samimi ve keyifliydi. Ancak beni en çok etkileyen şey, cümlelerin altında sürekli hissedilen o derin hüzün oldu. Ne kadar gündelik ve sıradan görünürse görünsün, anlatının içinde ince ince işleyen bir acı tınısı vardı.
İnsanlar, hayatlar ve acılar.
Bir sürü insan olup çıktığınız çeşit çeşit hikaye. Çeşit çeşit insana, hayvana ve hatta nesneye dokunup kaderlerine ortak olduğunuz bir kitap.
merhabalar bugun kliseler klisesi bir kitapla geldim. okumaya basladiginiz an oyyyyy hos geldin ask romani 101 diye dusunmeye basliyorsunuz. kitap o kadar akici ki yazarimiz bir paragraf betimlemeye bile tenezzul etmemis. 400 sayfalik kitaba da cerezlik diyebilecegimi dusunmezdim ama gercekten oyle. bir kere basladiniz mi bitirmeden birakamiyorsunuz ki salina salina okumama ragmen iki gunde bitti. reading slump icin mukemmel bir kurtarici olur ama kitabi sevme sebebim bunlar degil. kitabi bitirdigimde ne kadar da duymaya ihtiyacim olan seyleri okudum diye dusundum. tuhaf bir inanisim var. kitapligimda bir suru kitap olmasina ragmen sectigim siradaki kitabimi tesadufen sectigimi hic dusunmem; hep o kitabin o donemime, o gunume denk gelmesi gerektigine, ona ihtiyacim oldugu icin elimin ona gittigine inanirim. bu hissim beni hic yaniltmadi hatta okudugum bazi kitaplarda icine dustugum spesifik durumlar bu dusuncemi besledi ve okumayi benim icin oldugundan daha eglenceli bir hale getirdi. bazen bir klasikten kapamayacaginiz dersi bir roman size kazandirabilir o yuzden her telden kitap okunmasi gerektigini sonuna kadar savunacagim. onun disinda kitapta, kitap okuyan karakterlerin olmasi cok hosuma gitti. bu daha once denk gelmedigim bir seydi. bahsi gecen birkac kitabi benim de okumus olmam ayri yukseltti. populer kitaplardan birbirine alinti firlatan karakterlerden bahsetmiyorum tabii o hala tuylerimi diken diken eden bir durum. ve kitap o kadar basit bir dille yazilmis ki ingilizcesini alsam cok rahat okuyabilecegimi hissettim. bunun yaninda cevirinin iyi olmadigini soylemem lazim asiri motamot bir ceviri olmus hani okurken bunu da bu kadar direkt cevirmezsin dedim. baska yayin basti mi bilmiyorum ama ben ingilizcesini okuyun derim. tam filmi cekilecek kitap bu arada
Reklam
Sayborg cinderralle
İlk basta beni sıkacağını düşündüm ama yanılmışım. Sayborg cinderralle olayi hosuma gitti ve o evden bir prens yardımı ile değil kendisi o evden çıkması ve levana ile yüzleşecek kadarda cesaretli olması sonunda görmek istediğim prenseslerin kurtarilmak icin herzaman prenslerini beklemesinden daha tatmin ediciydi.
Ve kaiye gelirsek. Kaiyi bu kitapta baya sevmistim sonra cinderin gercekte sayborg oldugunu ve bir ayli oldugunu ogrenip triplere girince bir tik sinir oldum. Oyuzden kai pek favori karakterim değil.
Ama hikaye çok güzel işlenmiş ve her seferinde beni kitapa bağlıyor.
Not: seri kitaba baslamicam diyip cinder serisine başladım ndhdhhd. Ve hala seruvene devam ediyorum bence bir sans verin fantastik okuyorsaniz.
Bir suru cinder ile alakali kitaplar filmler bitirdim. Ama bence bu en iyisi diyebilirim
Saygıdeğer bir çocuk doktoru ve çocuk gelişimi uzmanı olan Doktor Harvey Karp bütün ebeveynlere en huysuz bebeği bile mahallenin en mutlu bebeğine nasıl dönüştüreceklerini öğretebilir! Mantıklı tavsiyeleri sayesinde ebeveynler, büyük ebeveynler, hemşireler ve dadılar bebeklerinin ağlamasını durdurmayı ve onların daha uzun süre uyumasını sağlamayı öğrenecek.
“Harvey, birçok çocuk gelişimi kitabının değinmediği konular üzerine yazıyor. Her annenin ihtiyacı olan şey aslında işe yarayan araçlardır. Ve Harvey’ninkiler işe yarıyor!”
Sindirerek uygulayarak okuyacağım derken kitap o kadar zaman elimde süründü ki dedim yeter artık bu kitap bitmeli... Kendini çok fazla tekrarlayan bir kitap olsa da bazı bilgiler öğrendim... Uyguladım mı diye soracak olursanız denedim ama başarılı olamadım. Kundaklamanın öneminden bahsetmiş kitap önemli olduğunu biliyorduk da neden önemli bunlardan bahsetmiş ama benim bebeğim maalesef kundaklanmak istemedi.. Kundakladığım zaman sanki bir tarafını kırmışız gibi çığlığı basıyordu... Her denememizde aynı şeyle karşılaşınca bunu yapmaktan vazgeçtik.. Kendimizi bebeğimizin yerine koyduk... Zorla sıkı sıkı bileye sarılarak kalmak ister miydik? Sanırım istemezdik... Bebek de olsa o bir birey diye düşünmeye başladıktan sonra rahat ettik.. Şükür ki huysuz bir bebek de olmadığı için kundaklamaya gerek de yokmuş aslında dedik... Tabi ki yeni anne olacaklara yol gösterici bir sürü bilgi mevcut... Annelere ve anne adaylarına tabi ki tavsiye edeceğim bir kitap... Okuyun okutturun efendim (:
Öncelikle kitapdaki sürekli aynı sıkıcı dil yüzünden kitabı yarım bıraktım ve okudukça her olayın ana karaktere bağlanması benim aşırı canımı sıkıyor. Tamam en güçlü sensin, tamam en iyi sensin, tamam bütün sıkıntılar seni buluyor. Açıkçası ikinci kitabın çeyreğinde o kadar sıkıldım ki bıraktım. Bir sürü karaktere yer veriyorsunuz, ama her şey mi ana karakteri bulur.
Kapağına bakıp aslında basit diye tahmin ettiğim bu kitap şaşırttı beni açıkçası. Yazar altı çizilesi bir sürü güzel düşüncelerini ortaya koymuş. Kelimelerle çok güzel oynuyor gerçekten. Raphalel’in tüm hayatının bir antikacıdan aldığı tılsımlı bir deriden sonra nasıl değiştiğini anlatıyor bize. Aldığı Tılsımlı deri tabi ki dilediği her şeyim sonunda gittikçe küçülüp aslında karakterimizin hayatından da zaman alıyor. Raphael’ in pişmanlıkları, hayatı yine çok sevmesi ve iki kadın etrafında dönen heyecanlı hayatı çok güzel anlatılmış. Bazı yerler durgun geçse de genel anlamda kitabın sonu merak uyandırıyor.
Reklam
Reklam