Ey fani aşkın cazibesine kapılıp yollara düşen yolcu
Adımların yorgun, bakışların uzaklara dalmış.
Serap mı arıyorsun, yoksa kendinden mi bu kaçış?
Toprak tanıyor seni, gökyüzü ömrüne şahitlik etmiş.
Kaç şehir, kaç silik yüz geçti gözlerinden?
Her birinde biraz daha eksildin, fark etmeden.
Sanırsın ki uzaklar gizler seni kaderinden
Oysa kader fısıldar adını her rüzgarda, sen fark etmeden.
Ey insanların gözünde güçlü, özünde tükenmiş yolcu,
Her gidişin içinde bir dönüş saklı; hâlâ beklersin sonu.
Nice akıllı, akılsızlıkla sınandı senden önce
Nice pişmanlık gömüldü sessizliğe, usulca.
Dön artık ey yolcu, aç içindeki karanlık perdeleri
Sil gönlünden sahte aşkın, hayalle örttüğü hevesleri.
Kır artık zincirlerini, bırak nefsinin vesvesesini.
Hakikat seni çağırıyor, dinle kalbinin titreyen sesini.