Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde; sözle, yazıyla resimle ya da susarak…
“… karşılıklı susarak oturuyoruz. Konuşmamak ne iyi,
bir bilsen. İnsan elbette konuşmak istiyor; dert yanmak, haklı çıkmak istiyor. Fakat kelimeler insana ihanet ediyor…”
Sayfa 385 - İletişim Yayınları
Kimsenin yükü dışarıdan görünmez. Kimsenin sessizligi anlatıldığı kadar basit değildir. Bazıları içindekileri gülümseyerek taşır, bazıları susarak. Bazıları ise kendine bile anlatamaz.
Bazı insanlar kaybolmuşluklarını göstermez. Onlar susarak büyür, gülümseyerek gizler.
