"İnsanlar bu traktörler geldikten sonra birden değişmiler, bambaşka olmuşlardı. İnsanların yüzlerine bile bakmıyorlardı. Ne yapacaklarını bilemedikleri bu makinelere tapınmışlardı bayağı."
Karanlık ve soğuk parmaklıklar ardından
hasret dolu gözlerim senin yüzüne bakıyor, hayranlıkla
bir elin uzanışını düşünüyorum
ve ansızın kanatlanmayı sana
Bir gaflet anında aklımdan geçiriyorum
bu sessiz zindandan kanatlanıp uçmayı
tebessümle bakarak gardiyanın gözlerine
senin yanında hayata yeniden başlamayı
-düşünüyorum ama biliyorum ki hiç
hiç gücüm yok bu kafesten çıkmaya
gardiyan razı olsa da
takatim yok kanatlanıp uçmaya-