Seyfullah
@syf__
Müslüman, hoş görmez; müsamahakâr davranır. Semahatle (cömertlik) davranır. Biz genellikle cömertliği, maddi olarak paylaşmak şeklinde anlarız. Oysa cömertlik sadece para vermek değil. Bazen inançlarınıza, itikadınıza ve davranış biçiminize aykırı bir hareketle karşılaştığınızda tepki vermemek, sabırla karşılayıp ıslah etmeye çalışmak da cömertliktir. Müsamaha budur. Örneğin, çocuğunuza müsamahayla yaklaşırsınız. Neden? Çünkü onu seviyorsunuz, onun güzel ahlâk sahibi olmasını istiyorsunuz. Zamanla terbiye ve ıslah edersiniz.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bugün pek çok insan, aldığı beğenilerle kendini onaylanmış hissediyor. Bir düşünüre göre, bu dijital dünyada her "like", "dijital amin" gibi algılanıyor. Ancak zor zamanlar geldiğinde, bu sanal dostluklar ve takipçiler ortadan kayboluyor. Bu nedenle, aidiyet derken toprağımız, tarihimiz ve insanımızla gerçek ve organik bir ilişki kurmaktan bahsetmeliyiz
İnsan bir yere bağlanmak zorundadır. Ancak bağlandığı yerin insan olma şerefiyle mütenasip bir güçte olması gerekir. Çünkü oraya manevi varlığını bağlıyordur. İnsan bedeni zamanla eskir ve yıpranır, ancak kalp ve ruh eskimez. Kalbin ve ruhun bir şerefi vardır. Bu şeref dünyevi değil, ilahi bir lütuf-tur. Dolayısıyla insanın bağlandığı yerin, o bağlantıyı taşıyacak kadar güçlü ve ona layık olacak kadar aziz ve ulvi olması gerekir
Mensubiyet ve aidiyet üst üste düştüğünde, yani inandığımızı hayata tam anlamıyla geçirdiğimizde kimlik bütünlüğü ortaya çıkar. Esas itibariyle hepimiz biraz yitik kimlikler taşıyoruz. Bir muhite gittiğimizde inandığımıza göre hareket edersek bunun bir bedeli olur. Bu bedeli ödeyemediğimizde aidiyet ve mensubiyet farkı ortaya çıkar ve kimliğimiz hafifçe lekelenir ya da gölgelenir
İnancımıza ve aidiyetimize göre eylemler gerçekleştiririz. Başkaları, bu eylemlerimize bakarak bizim hangi gruba mensup olduğumuzu belirler. Yani aidiyet bana ait bir his iken, mensubiyet başkalarının bize atfettiği bir durum-dur. Aidiyetimize uygun bir şekilde eylem yaptığımızda, ideal dünyadan reel dünyaya intikal etmiş oluruz.