Başak
@symptoms
🕊
Şu anda okuduğu kitaplar
Altıncı Koğuş-Kitap İncelemesi1000Kitap
Anton Çehov, Rus edebiyatının yapıtaşlarından olmakla beraber modern öykünün de ustaları arasında sayılmaktadır. Puşkin ödülünü de kazanmış olan yazar Altıncı Koğuş, Alacakaranlıkta gibi güzel öyküler yazmış, aynı zamanda da bir çok tiyatro oyununun sahnelenmesine vesile olmuştur.
Altıncı Koğuşta ise kendisini kasaba da oldukça yalnız hisseden doktor ve üniversite eğitimi almış, donanımlı fakat deliler hastanesine kapatılan bir delinin(!) felsefik tartışmaları üzerine güzel söylemlerde bulunulmuştur. Peki ya gerçekten sadece korkuları olan birinin deli diye yaftalanması ne kadar adaletli?
Deli diye nitelendirilen arkadaşımız(İvan Dmitriç) doktora çektiği acılardan bahsederken, doktor ona öğüt vermeye çalışmış, acı üzerine okuduğu kitaplardan, duyduğu fikirlerden bahsetmiştir. Zweig'ın da dediği gibi ''Söz konusu başkalarının derdi olunca nasıl da hep daha zeki ve daha nesnel oluruz." İvan Dmitriç ise olayı çok güzel özetlemiştir. Doktoru acıyla, gerçeklikle tanışıklığının sadece teoriden ibaret olduğunu belirtmiştir. '' Acıyı küçümsersiniz, ama parmağınızı kapıya sıkıştırdığınız vakit en yüksek perdeden inlersiniz!
Maalesef bireysel olarak toplumsal olarak da düşündüğümüz vakit bizden olmayanı kabullenemiyoruz, görmek istemiyoruz. Biz belki de yanlışı en baştan yapıyoruz. Çocukken bile öyle gördüğümüz için birçoğumuz deli gördük mü taşladık, alay ettik. İnsan kapalı sistem gibidir, görünüşte değişir gibi görünürüz ama kolay kolay değişmeyiz.
Burada sayfalarca inceleme yapabilirim, ama okuyan iki kişi bile olsa çok sıkmamak için kısa tutmaya çalışıyorum. Özellikle delilik konusunu biraz irdelemek, üstüne gitmek kanısındayım. Bizimle aynı düşünceyi paylaşmayan, aynı yolda yürümeyen, aykırı davranışta bulunanı deli olarak değil; kabulleneceğimiz, seçimlerine ve
Shakespeare ile tanışma kitabım oldu. Şiirsel biçimde anlatımı okurken daha çok düşünerek ilerlememizi sağlıyor yer yer çok haz verirken bazen zorluyor. Aşk konusu ele alınmış olan bu eserde Shakespeare'nin aşk için sayfa 10'da söyledikleri beni çok etkiledi. O bölümde ki bazı cümleleri paylaşmak istiyorum.
"Aşk, basit ve değersiz şeyleri bile
Biçimlendirip onu değerli yapabilir.
Aşk gözleriyle değil, hayaliyle görür,
Ve bu yüzden kördür.
Aşkın hayalinde düşünmeye yer yoktur;
Kanadı var, gözü yoktur, çerçevesine bakmadan uçar gider.
Bu yüzden aşk bir çocuktur, onun için yanılır seçimlerinde."
Aşk bir çocuktur... Daha ne kadar güzel anlatılabilir ki!
Çok fazla karakter olması biraz bulandırıyor, karşılıksız aşk, bir kişiye iki kişinin aşık olmasını ele almış. Birde mitolojik kavramlara girmesi sonlara doğru iyice kopmama sebep oldu sonlarda hakimiyeti kaybettim. Ama şunu diyebilirim ki sadece içinde geçen paylaştığım bir kısım için bile okumaya değecek bir kitap ve bir çok yerde daha insanı etkileyen cümleler ve konuşmalar bulunuyor. Shakespeare seninle tanışmak çok güzeldi, devamı gelecek...
Sen sevgiline ne verebilirsin sanki?
Kalbini mi?
Pekala, ikincisine?
Gene mi o?
Üçüncü ve dördüncüye de mi o?..
Atma be adaşım, kaç tane kalbin var senin?.
Hem biliyormusun, bu aptalca bir laftır.
Kalbin olduğu yerde duruyor ve
sen onu filana veya falana veriyorsun..
Göğsünü yararak o eti
oradan çıkarır ve sevgilinin önüne atarsan o zaman kalbini vermiş olursun...
