"İlaç acıdır ama gene de yutmak gerekir ".İşte sıra şimdi bize geldi , çocuklarımız onların kuşağından olmadığımızı söyleyecekler bize ve biz bu acı ilacı yutacağız.
Aynı konaktan çıkan farklı kaderler...
İnsanın gözüne güzel görünen ile gönlünün istediğini ayırt edebilmeyi anlatıyor kitap en başta.Sebepsiz yere kapıldığımız arzular ve onların peşinden gitme serüvenimizi...SPOİLER !!! Seniha karakterinin çocuksu ruhuyla Faik Bey'e kapılıp pişman olması bence Hakkı Celis'in Seniha'dan hoşlanması ile aynı durum.Yakup Kadri belki burada bizlere estetik açıdan haz veren şeylerin getirdiği kötü durumların kendi körlüğümüzden kaynaklı olduğunu anlatmak veya ders vermek istemiş olabilir.Diğer yandan hem yaşadığı dönemin hem de sevdiği ve değer verdiği insanların değişimlerinden rahatsız olan zavallı Naim Efendi karakteri de çok güzel kurgulanmış.