Ahmet Tahsin Günaydın
@tahsingn
“Nasıl görmen gerektiğini öğren, her şeyin birbiri ile bağlantılı olduğunu fark et.”
/Leonardo da Vinci
Şu anda okuduğu kitap
Han DuvarlarıŞiir
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı
Bir dakika yerinde araba durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervan saraylar...
Gidiyorum gurbeti içimde duya duya
Ulukışla yolundan orta Anadolu’ya.
İlk sevgiye benzeyen ilk acı ilk ayrılık
Yüreğimin yaktığı ateşle hava ılık,
Gök sarı, toprak sarı, çıplak ağaçlar sarı.
Arkada zincirlenen yüksek Toros dağları.
Önde uzun bir kışın soldurduğu etekler,
Sonra dönen, dönerken inleyen tekerlekler...
Ellerim takılırken rüzgârların saçına
Asıldı arabamız bir dağın yamacına.
Her tarafta yükseklik, her tarafta ıssızlık
Yalnız arabacının dudaklarında bir ıslık!
Bu ıslık uzanıyor, dönüyor, kıvrılan yollar
Uykuya varmış gibi uyuyan yılan yollar.
Başını kaldırarak boşluğu dinliyordu.
Gökler bulutlanıyor, rüzgâr serinliyordu.
Serpilmiye başladı bir rüzgâr ince ince
Son yokuş noktasından düzlüğe çevrilince
Nihayetsiz bir ova ağarttı benzimizi,
Yollar bir şerit gibi ufka bağladı bizi.
Gurbet beni muttasıl çekiyordu kendine
Yol, hep yol, daima yol... Bitmiyor düzlük gene
Ne civarda bir köy var ne bir evin havalı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Haydarpaşa garındaŞiir
Haydarpaşa garı heyecanla dolar boşalır
Her gün her gece
Sevinçle keder sarmaş dolaşır
Haydarpaşa garında
Gözler dolu dolu.
Haydarpaşa garını çınlatır düdük sesi
Bu ses kalpleri delip geçer acı acı
Tekerlerin tika takları
Hızlanır yavaştan
Renk renk mendiller sallanır havada
Çırpınan kuşlar gibi.
Haydarpaşa garında vagonlar dizi
Buğulu gözler dolusu insanla kalkar
Kimini onlarca yüzlerce kişi uğurlar
Kimini tek bir kişi
Kimini de güvercinlerle martılar.
---
Kenan AKANSU
İmbatŞiir
Nerden geliyor bu imbat serin serin
Kokusunu getiriyor baharın
Sevda tılsımını da takmış peşine
Şarkısını söylüyor sanki kuşların.
Bu rüzgâr olmasa İzmir aşk bilmez
Sevgiyi, aşkı kamçılayan hep odur
Yaz ortasında darmadağın saç nasıl sevilmez
Getirdiği renktir, şarkıdır, kokudur.
Bu imbat hayat taşır bize uzaklardan
Niçin İzmir çocukları sevdalıdır deme?
Yaz günü bir sevgili bekleriz ufuklardan
Tanrım, imbatımızı bizden esirgeme!
---
Mehmet İskender ÖZTURANLI
Siste SöylenişŞiir
Birden kapandı birbiri ardınca perdeler…
Kandilli, Göksu, Kanlıca, İstinye neredeler?
Som zümrüt ortasında, muzaffer, akıp giden
Fırtıze nehri nerede? Bu gün saklıdır, neden?
Benzetmek olmasın sana dünyada bir yeri;
Eylül sonunda böyledir İsviçre gölleri.
Bir devri lânetiyle boğan şairin SİS’i,
Vicdan ve ruh elemlerinin en zehirlisi,
Hüyama bir eza gibi aksetti bir daha;
— Örtün! Müebbeden uyu! Ey Şehr! O beddua…
Hayır bu hal uzun süremez, sen yakındasın,
Hâlâ dağılmayan bu sisin arkasındasın.
Sıyrıl, beyaz karanlık içinden, parıl parıl
Berraklığında bilme nedir hafta, ay ve yıl.
Hüznün, ferahlığın bizim olsun kışın, yazın;
Hiç bir zaman kader bizi senden ayırmasın.
---
Yahya Kemal BEYATLI