Hz. Muhammed'in "en büyük" peygamber olduğu yolunda vahye dayalı bir beyan yoktur. O, en son peygamber olarak nitelendiriliyor ama "en büyük peygamber" olarak nitelendirilmiyor.
Daha doğrusu, tevhidin ölçülerine göre, hiçbir peygamber "en büyük" değildir. Peygamberler arasında böyle bir sıralama yapmak Kur'an'ın verilerine tamamen aykırıdır.
Kur'an, mensuplarına şunu söyletiyor: "Bizler, Allah'ın resullerinden biri-öbürü arasında fark görmeyiz/resulleri tefrika konusu yapmayız." (Bakara, 286)
Bakara 286 değil 285. “Allah’ın elçisi ve müminler, rabbinden ona indirilene iman ettiler. Her biri Allah’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine inandılar. “O’nun elçileri arasında ayırım yapmayız” ve “İşittik, itaat ettik, bağışlamanı dileriz rabbimiz, gidiş sanadır” dediler.” bu ayete göre Allah değil Allah’ın elçisi ve müminler öyle söylüyor. Bakara 253 ise “O peygamberlerin kimini kiminden üstün kıldık. Allah içlerinden bir kısmıyla konuşmuş, bir kısmını da derecelerle yükseltmiştir. (…)” burda ise Allah söylüyor. Ancak insanların üstünlük sıralaması yapması elbet doğru değil, bunu Allah bilir, “beni diğer peygamberlerden üstün tutmayın ” & “Peygamberler arasında üstünlük sıralaması yapmayın “ diye hadisler mevcut.
Uyanma sorumluluğu çocuğa bırakıldığında ve nasıl uyanacağına (çalar saat, radyo, TV, ebeveynin bir tek ikazı, çocuğun kendi kendine uyanması vb.) birlikte karar verildiğinde, çocuğun işbirliğine girmesi kolaylıkla sağlanabilir.
Bu davranışın altında farklı motivasyonlar olabilir. Her içine kapanmak bencillik olmayabilir. İnsan bazen yükünü paylaşmıyorsa, başkasına yük olmamak için de paylaşmıyor olabilir.
H.A evet özgecilik daha hoş olurmuş teşekkür ederim, bu cümleyi artık değiştiremem ama günlük hayatta özgecilik üzerinden yürürüm, çok makbule geçti:))