Sevgili Dost,
Birbirimizi görmeyeli çok zaman oldu. Ne acılar ne sıkıntılar yaşadık belki ama kelimelere döküp de karşılıklı konuşamadık bunları. Oysa biz birbirimizin sığınağı değil miydik? O
O güzel günler yaşıyor aslında Zeynep Hanım.Bir akşamüstü telaşında, gülüşerek izlenen ve sırf o seviyor diye tahammül edilen filmlerde...Sevdiği sokaktan geçiyorsanız, iki kişilik yürüyorsunuz, sevdiği yazarları okuyorsanız, onun sezgileri can veriyor pasajlara...Onun şarkıları, hüzünse de en unutulmazı, sevinçse de en coşkulusu, hakkını veriyorsunuz...
Siz adımlarınıza onun takâtini, dileklerinize onun dualarını buyur edin yeter ki...
Çok güzeldi, eyvallah...
Sevgili Dost,
Bugün senin daha önce veda ettiğin şehre bu kez ben veda ediyorum. Şehrin sokaklarını son kez adımlıyorum. Adımlarken bir yandan da seninle günbatımında yürüdüğümüz ikimizin gizli
Sevgili Dost,
Satırlarını okurken gözyaşlarım tebessümlerime karıştı. Tıpkı beraber olduğumuz akşamlardaki gibi. Çayımız, kedimiz ve birbirimizi geç bulmuş olmamızın heyecanıyla ettiğimiz sohbetleri öyle çok özlüyorum ki.
Yollar yavaş yavaş bitiyor demişsin. Ama her yolun sonu yeni bir başlangıç değil mi?
Sevgili Dost,
Ben şimdi bambaşka bir şehirde seni bekliyorum. Yeni yollar keşfedelim, sokak kedilerini besleyelim, eve gelip çay demleyelim diye.
Daha anlatacağım çok şey var. En kısa zamanda bir mektup daha yazacağım sana 💌💌💌
Yeni yolların sonunda bekleyen Dosta kavuşmak her zaman daha güzel, daha anlamlı. Her şeyi yeniden ve birlikte yapmaksa yaşamın anlamı.Yeni mektubunu dört gözle bekliyorum sevgili Dost... 💌💌