Bir insan gerçekten sevince ne yapar?diye düşünüyorum bu aralar. Sonra aklıma bir arkadaşım, onun kalbindeki o güzel sevda ve harama bulaşmamak için verdikleri o muazzam mücadele geliyor.Her konuşmamızda, her buluşmamızda bana o kadar tatlı, o kadar içten geliyordu ki anlattıkları müstakbelle daha bir araya gelemedik deyişindeki o tatlılık, o sabır her şeye değerdi. Şimdi bakıyorum da, her şeye rağmen, tüm zorluklara rağmen o temiz kalbiyle inanmayı başarmış. Şu anki şartlarda evlenmeleri imkansız gibi görünebilir, yolları dik ve engebeli olabilir. Ama inanıyorum ki, iki yürek bir arada oldu mu aşamayacakları hiçbir engel yok. Birbirlerine olan sevgilerini, saygılarını lekelememek için haramdan kaçınarak verdikleri o çaba öyle muazzam ki Onlar sadece birbirlerini biliyorlar, birbirlerinin dualarında yaşıyorlar. Şartlar ne derse desin, o doğru zaman geldiğinde, o temiz niyetlerin karşılığı olan o helal yuva mutlaka kurulacak. Ne güzel, ne hesapsız, ne duru bir duygu bu... Umutla, sabırla ve duayla o güzel günün gelmesini beklemek...🤍