Puan vermedi
maria maria maria
Bu güzel kadın raifte ne buldu diyemeyecegim çünkü raifler her yerde ve hepimizin hayatına bir kere giriyor.
Nasıl da hepimizi, mariayi ve en çokta kendini hayal kırıklıgına uğrattı ama. Bu aşkın vadettiği sevgi o kadar güçlüydü ki içimde kaldı..
Marianın son anlarında ne kadar üzgün ve mutsuz oldugunu düşündükçe kahroluyorum
Raif korkaklıgın ve pısırıklıgınla kendine bir ömrü ziyan ettin sen zaten sana daha baska diyecegim bi sey yok
Biraz da maria hakkında konusacagım o kadar tatlı ve cilveli bir kadın canlandı ki okurken gözümün önünde icim kıpır kıpır oldu sahnedeyken kaçamak bakışlarla raifi araması.. bulunca sevinmesi.. tam bir seyler oturdu yoluna girecek derken felek carkları bir kez daha döndürdü ve kitabın son kısmında icim burkuldu
Çocuklara kötülüklerden korumak için yapılacaklar listesi
Suçlular sadece başka insanları hedef seçmediler. Yani yakın akrabalardan yada Koç, hoca amca gibilerden de çıkabilir.
Bazı ebeveynler Belki de çocukları tedirgin etmekten korkarak hiçbir şey yapmazlar. Maalesef bu başını kuma gömme tarzı yaklaşım çocukların savunması kalmasına sebep olur.
Tüm eleştirilere itaat etmelerini gerektiren katı bir tarzda yetiştirilmiş çocuklar özellikle risk altındadır.@
Hayatta hiçbirimiz her şeyi çözemeyiz, Bu yüzden başkalarının tavsiyelerine başvurur.
Çocuk yetiştirme konusunda ucuz teorilere başvuranlar, kendilerini Nasrettin hoca'nın masalında yanlarında bir eşekle ve oğluyla giden hocanın durumunda bulurlar. Yani ne yapsalar çözüm bulamıyormuş gibi hissederler.
Sezgi ve sağduyudan yararlanmak
Sezgi bir şeyi düşünmeden anlamanı sağlayan ani bir histir.
Mesela ani ve sebepsiz bir duyguyla karşıdakinin iyi biri olmadığını hissedebilirsiniz işte bu sezgidir. Mesela bazı iş adamları sahte bir işin neredeyse kokusunu alır. Birkaç yıl polislik yaptım ve Sezgin kayda değer bir şekilde gelişmeye başladı.
Sezgi ve sağduyu birlikte gider. Birçok insanın başı sağduyu görmezden geldiği için belaya girer.
Sağduyu, eğer bir şey gerçek olamayacak kadar iyi görünüyorsa, genellikle gerçek olmadığını öngörür. Mesela baba çocuklarıyla aşırı ilgilenen bir Koru şefini tuhaf bulduğunu ancak çocukların ve annelerinin bu ilgiden memnun olduklarını bildiğinden onların mutsuz etmek istemediğini itiraf etmiş. Yani sağduyu ve sezgisini görmezden gelmiş ve bedelini oğlu ve ailesi ödemiştir (tacizci bir Kore şefi olayından alıntı)
yetişkinler sağduyu sahibidir bunu çocuklarına da geçirmek için çaba göstermelidir. Küçük çocuklara bile sezgilerine güvenmeleri öğretilebilir. Şüphelenen bir çocuk kaba davranmaktan korkmadan kaçmalıdır.
Çocukların sevgilerini
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ben, Kirke: Güneş'in kızı ve Telemokhes'in biricik aşığı... Böyle başlamak isterim, bu güzel kitabın girişine.
"Ben doğduğumda, olduğum şeyin bir ismi yoktu."
Kirke, ailesinin en sevilmeyen ve işe yaramaz olarak görülen kişisi. Bunda diğer kardeşlerinin yetenekli olmalarının da etkisi olabilir mi yoksa bu aile Kirke dışındaki olan çocukları değerli, Kirke'yi de eleştirip, hakaret ederek mi bu duruma indirgiyor! Perses ve Pasiphae dayanılır gibi değiller kardeş de olsalar sevilmezler hani!
Babası Güneş Tanrısı Helios, annesi ise pınarların ve akarsuların koruyucusu bir naiad.
Kirke kendi yeteneğini şöyle küçümsüyor;
" Güçlerimiz o kadar mütevazıydı ki ölümsüzlüğümüzü güç bela sağlıyordu. Balıklarla konuşur, çiçekleri besler, bulut damlalarına ve dalgalardaki tuza tatlı diller dökerdik. O sözcük, nympha sözcüğü geleceğimizi enine boyuna belirlerdi."
Annenin Kirke için tek hayali ileride Zeus'un oğullarından birisiyle evlenmesi ama Herius böyle bir gelecek görmüyor kızının geleceğinde. Kirke annesinin teyzeleriyle olan görüşmelerine hiç dahil olmuyor. Sadece baba Herius ile birlikte onun yanında sessiz iletişimde bile huzurlu hissediyor. Ve onun gücünü sorguluyor daima.
Prometheus'un ölümlülere ateş vermesiyle Tanrılar savaşı başlıyor ve Zeus, Herius'un desteğiyle onu alt ediyor. Bu Herius ve amcalarının konuşmalarına şahit olan Kirke bu bilgiyi asla unutmuyor koz :)
Ölümlüler kim, neye benziyorlar ve Prometheus'un ateşi yani yapılan bu iyilik Zeus'u neden kızdırıyor? Nedeni belli güç sadece Zeus un olmalı ve Prometheus'un da ödemesi gereken bir bedel olacak. Tanrılar ölmüyor da :) Yaşadıkça bitmeyecek bir daimi ızdırap çekmeli: bir dağın tepesinde bir şahin cigerini deşecek, dumanı tüterken yiyecek. Ağza alınmaz bir ceza, kanlı gaga, parçalanan organ, yeniden
Selam
Bugün sizlere tatlı mı tatlı kısa ama keyifle okuyabileceginiz bir kitap getirdim.
Dönem dönem yazardan okuduğum kitaplar oldu ve kesinlikle diyebilirim ki beni yanıltmayan kalemlerden.
Aşkın Son Kullanma Tarihi de romantik bir ikinci şans kitabı.
Daphne'in hayati bizden biraz farklı ilerliyor. Hayatına gireceği ilişkilerin ne zaman biteceğini biliyor çünkü ona ilişki başlamadan gizemli şekilde notlar geliyor.
Hayatına alacağı kişinin ismi ve ilişkinin süresinin yazdığı notlarla yaşayan Daphne'in yerinde olmak ister miydiniz?
Tabi bu sonsuza kadar sürmüyor ve yine bir not alan Daphne'in bu sefer elinde sadece Jake ismi yazan bir not var ve herhangi bir süre de yok.
Daphne için bu durum biraz kafa karıştırıcı çünkü öncesinde üç ay çıktığı şimdi ise en yakın dostu olan Hugo da aklında.
Okurken bizde Daphne ile birlikte acabalarla ilerledik. Bir ilişkinin geleceğini notlar belirleyebilir mı?
Hikayenin gidişi eğlenceli romantik olsa da aynı zamanda düşündürücü de.
Çünkü keyifle okuduğumuz kitapta karakterimizin gelişimini, neler yaşadığını ve ne istediğini anlayan genç bir kadının kendini keşfetmesini okuyoruz..
Siz de bu türde kısa ama etkileyici, eğlendirici ama yer yer de düşündürücü kitaplardan hoşlanıyorsaniz okuyun derim. Yoğun kitaplardan kaçmak istediğinizde güzel bir kaçamak hissi veriyor. Tavsiyemdir..
Puan vermedi·128 syf.·
2026 8. kitabı
Abimin önerisiyle okudum. Zaten aklımdaydı ama onun tavsiyesi okuma hevesimi devreye soktu. Kitaptaki kadının büründüğü kişiliği oldukça budalaca buldum. Erkek onu bir et parçası, kısacık ve tatlı bir kaçamak olarak görürken; kadının ona olan sadakati beni oldukça şaşırttı. Kimisi de böyledir işte; itilip hor görülmeyi aşk sanır.
Erkek onu hiç tanımıyor, yüzünü hatırlamıyor, gidip "Kim bu?" diye aramıyor... Kadın ona bir mektup yazmış, adamın duygulardan ve bir çocuktan ancak öyle haberi oluyor. Bence bir kadın, bir erkek tarafından hak ettiği değeri görmüyorsa ve sadece bir arzu kaynağı olarak görülüyorsa, o erkeği terk etmeli, unutmalı ve hayatını kendisini seven biriyle yaşamalıdır.
Kadın, bile bile kendisini sözde gururlu davranıp oğlunu ve kendisini ölüme sürüklüyor. Aklınca erkeğin kalbine birkaç sayfa mektupla her şeyi anlatarak ve "Fotoğraf göndermeyeceğim, beni hiç tanıma," diye sitem ederek adamın omuzlarına vicdan yüklemeye çalışıyor. Kardeşim, hayırdır? On üç yaşında görüp âşık olmuşsun; efendi adam dönüp bakmamış bile. Yani kadın, aslında kimi sevdiğinin de farkında ama saplantısı yüzünden budalaca davranıyor.
Öyle bir saplantı ki bu; sevdiği erkeğe olan ilgisini ve takıntısını çocuğundan çıkarıyor, çocuğunu da sevdiği adam olarak görüyor. Sizce bu normal bir tavır mı?
Baktım, 1948’de hikâyenin filmini de çekmişler. Yorumları okurken delirdim. "Çok güzel bir aşk," "Kız çok sevmiş," "Erkek hatalı, onu hiç hak etmiyordu," gibi resmen bir aşk güzellemesi yapılmış. Biraz ne izlediğinizin, ne okuduğunuzun farkında olun be!
Evet, erkek "Gelip bulacağım," dedi ama sen de aptal bir kadın değilsin; bunun yalan olduğunu, sözünde durmayacağını bilmen gerekirdi. Kimseyi sevemesen bile, eğer hayatta kalabiliyorsan stratejik yaşaman gerekirdi.
Hep kadına yüklendim
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu - Bir Kadının Hayatından 24 SaatStefan Zweig · Can Yayınları · 20248,6bin okunma
“ Mona Lisa “Edebiyat
Bu kitap benim için kısa ama tadı damağımda kalan bir edebi bir tatlı gibiydi. Anlatımı öyle akıcı ki sayfalar adeta kendi kendini çeviriyor ne yordu ne de sıkıştırdı, tam aksine hafif bir tebessümle okuttu. Hikayenin atmosferinde ince bir zarafet var abartıya kaçmadan gizemi kuruyor, merak duygusunu diri tutuyor.
Kendini büyük bir iddia ortaya koymaya zorlamıyor. Küçük bir hikaye anlatıyor ama bunu stil sahibi bir anlatımla yapıyor. Okurken “iyi ki okudum” hissi bırakan, zihni yormayan ama ruhu hafifçe okşayan kitaplardan.
Kısacası bu eser ; kısa, keyifli, ve tekrar okunabilecek türden hoş bir edebi kaçamak.