Kitap, Zebercet karakterinin günden güne çöküşünü anlatıyor. Zebercet; babasından kalma, eskiden konak olan bir oteli işleten, yapayalnız, otel dışına çıkmamış biri.
Yazar; yalnızlık, karamsarlık gibi konuları derinlemesine işlemiş. Kitabı okurken sürekli puslu, karanlık bir tema var. Zebercet'in yaşadığı bunalıma yalnızlık deyip geçmek çok basit olur. Depresif bir kayıtsızlık hali var. Aslında bu konular çok içten işleniyor ama kitapta gereksiz bir müstehcenlik var.
Özellikle ilk sayfalarda cinsellik o kadar sık işlenmiş ki bir okur olarak rahatsız edici buldum. Ayrıca karakter gelişimini anlatırken bu kadar sık olmasının da bir mantığı olduğunu düşünmüyorum.
Bilinç akışı tekniğini çok güzel kullanmış. Okurken siz de karakterle birlikte bir bunalım haline giriyorsunuz. Kitabın sonu da okurken tahmin edildiği gibi bitiyor.