mel
@tearsoftheclouds
Şu anda okuduğu kitap
"ruhumuzun disinda, dusunerek varoldugunu sandigimiz, madde degildir, onlari gordugumuz icin, onlara dokundugumuz icin seylerin varoldugunu dusunuyoruz; bu duyumlari bize verdikleri icin onlarin varligina inaniyoruz.
ama duyumlarimiz, ruhumuzda sahip oldugumuz fikirlerdir. oyleyse duyularimizla algiladigimiz nesneler, fikirlerden baska bir sey degildir ve fikirler ise bizim ruhumuzun disinda varolamazlar."
"Yürümeyi öğrendim: O zamandan beri koşturuyorum. Uçmayı öğrendim: O zamandan beri olduğum yerden kımıldamak için itilmeye ihtiyacım yok.
Şimdi hafifim, şimdi uçabilirim, şimdi altımda kendimi görüyorum, şimdi bir Tanrı dans ediyor içimde."
"Ama hayatımızın, tıpkı bir roman gibi artık son şeklini aldığını hissettiğimiz günlerde, en mutlu ânımızın hangisi olduğunu benim şimdi yaptığım gibi hissedip seçebiliriz. Yaşadığımız bütün anlar içerisinde neden bu ânı seçtiğimizi açıklamak da, kendi hikayemizi bir roman gibi yeniden anlatmayı gerektirir elbette. Ama en mutlu ânı işaret ettiğimizde, onun çoktan geçmişte kaldığını, bir daha gelmeyeceğini, bu yüzden bize acı verdiğini de biliriz. Bu acıyı dayanılabilir kılan tek şey, o altın andan kalma bir eşyaya sahip olmaktır. Mutlu anlardan geriye kalan eşyalar, o anların hatıralarını, renklerini, dokunma ve görme zevklerini bize o mutluluğu yaşatan kişilerden çok daha sadakatle saklarlar."
