Bu kitabı okuyunca şunu düşündüm, aslında her ülke edebiyatının aynen böyle kitapları olmalı. Biz cilt cilt Fransız, İtalyan, Japon, Mısır gibi seriler halinde ülkeleri gezmeliyiz. Fakat dili de aynı böyle akıcı olmalı.
İçinde 19 yazar veya şairin hayat öykülerini kısaca anlatan bir eser. Yazar, onları bir marka haline getiren olayları oldukça akıcı bir uslübla kaleme almış. Öğretici olmasının yanı sıra hiç de öyle didaktik bir havası yok.
Ben de buraya aklımda yer etmesi için önemli gördüğüm noktaları not etmek isterim. Alıntılar genel olarak ilgili yerin özeti mahiyetindedir.
Geoffrey Chaucer: Nisan ayı erkek, Mart ayı ise kadın kabul ediliyor.... Bizim cinsellikle ilgili bildiğimiz her şeyi onlar da biliyor, üstelik ayıp olarak kabul etmiyorlar. (S.29)
Shakespeare:Büfeler tiyatro binasının içine ilk kez Shakespeare döneminde taşınmıştı. Genellikle 3 farklı şey satılırdı. Tatlı için portakal, doymak için etli börek ve en fazla satılanı domates. (S.43-44)
Jane Austen: İngilizcede bir fiili -er ile sonlandırıp isimleştirirseniz genellikle zorlu ve şiddetli bir işi ya da emek verilen bir eylemi anlatır. Bu yüzden emek (labour) verene emekçi (labourer), cinayet (murder) işleyene cani (murderer) diyoruz. Bir fiil -ist ile bitiyorsa özel bir yetenek ya da hüneri gösterir. Diş (dent) uzmanına (dentist), mükemmeli (perfect) arayana mükemmeliyetçi (perfectionist) diyoruz. -er güçle alakalı, -ist yetenek ya da hünere ilişkin bir anlamı yansıtır. Böylece tecavüz (rape) eden kişiye (rapist???) ne denmesi gerektiği ortaya çıkıyor.... (s.58)
Edgar Allan Poe: Annesi çok güzel bir kadındı ama zamanın en öldürücü hastalığı olan tüberküloza yakalanmıştı. Bu hastalığa tükeniş (consumption) denmesinin nedeni Ac duvarlarını yiyerek insanı tüketmesidir. Annesinin böyle harap edici
(9 yıldızım bu baskıya ithaf edilmiştir.)
"Bukleye Tecavüz" adlı eseri, Alexander Pope’un edebi dehasının ince çizgilerini en iyi yansıtan eserdir muhtemelen. 18 ve 19. yüzyılın görkemli Romantikleri yahut 17. yüzyılın Shakespeare ve Milton gibi kahraman şairleri ile mukayese edildiğinde, Pope'un şiirlerinin ahenksiz ve neredeyse yüzeysel olduğu düşünülebilir. Oysa ki onun bu savruk ve küçümseyici tavrı ve keskin gözlem gücü, onu döneminin elitlerinin içine sıkıştırılmış bir Voltaire yahut genç bir Swift’e benzetir. Ne var ki Pope, diğerlerinden farklı olarak alaycılığın doruğuna ulaşmak adına daha incelikli bir yaklaşım benimsemiş, soylu lakin çürümüş ruhlara kelimeleri ile dokunmuştur.
Pope’un “Bukleye Tecavüz”de yaptığı şey, epik şiirin yapısını bozmak, onu dönemin kibar toplumunun küçük dertlerine indirgemektir. Epik türün yüceliğini alıp, üzerine maskara bir söylem inşa etmiştir ki bu sıradan bir hamle değil, aksine şiir sanatının köhneleşmiş töresine karşı bir tür meydan okumadır. Pope’un soylularını işlerken kullandığı bu ince ironi oldukça parlak ve yaralayıcıdır. Lakin Pope, trajedinin büyüsünü yitirerek komediye, kahramanın derinliğinden uzaklaşarak soytarının yüzeyselliğine saplanır. Döneminin bu saplantılı beğeni arayışı ve şekilcilik zaafını kendi kalemi ile acımasızca tasvir ederken, bu yozlaşmış asaletin anlamsız zaferi karşısında bir ahlak kılıcı sallar bana kalırsa.
Özellikle kadın tasvirlerinde Pope’un dönemine ait önyargıları çarpıcı bir şekilde belirgindir. Shakespeare’in Kleopatra’sı ya da Milton’ın Havva’sı gibi derin ve karmaşık kadın karakterlerden uzakta, kadınları yalnızca birer güzellik sembolü olarak resmeder. Lakin burada dahi Pope’un zekâsı kendini gösterir: güzellik uğruna girişilen amansız yarışın içini boşaltarak bunu hicvetmiş,
Puan vermedi·62 syf.··
Beğendi
·2022 41. kitabı
·5 saatte okudu
·Okunma: 10 Haziran 2022 21:07
Kitap ismi insanı biraz geriyor aslında çevirisi “ Buklenin Çalınması” olarak da yapılabilirmiş ama çevirmen “rape” sözcüğü tam olarak tecavüze karşılık geldiğini düşünerek bu şekilde karar kılmış. Burada ki bukle hepimizin bildiği saçtan başka bir şey değil. Ünlü şairimiz Pope geçmişte de önemli olan güzellik ve onun yitirilişi hakkında yazmış bu şiiri. Okumak değişik bir deneyimdi.
#tecavüz #rape·256 syf.·1000Kitap
10/10
2021 138. kitabı
Herkese selam. Kitabın konusu tecavüz ve mağduriyet yaşayan tarafın daima kadınlar olduğu gerçeği. Maalesef bu gerçek coğrafya tanımıyor. Ve bu durumda bile kadının kadına düşmanlık etmesi pes dedirtiyor. Louise O’Neill’ın da dediği gibi tecavüz ve rıza kavramları hakkında konuşmamız gerekmekte. Kurbanların mütemadiyen hayat tarzlarının eleştirilerek suçlanması, damgalanması, “sen istedin” kisvesi altında erkeklerin haklı konuma getirilmesi hakkında konuşmamız gerekmekte. “O zaten öyle bir kız” yaftasına sahip Emma karakterinin duygularını, kendine inanıldığını hissetmek, anlaşılmak ve destek görmek için verdiği mücadeleyi okumak beni çok duygulandırdı. Okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Herkese keyifli okumalar.
(Bu arada kitabın kapağını ilk gördüğümde açıkçası Kusursuzlar’ın devamı sanmıştım. Ancak arka kapak yazısını okuyunca konunun bambaşka olduğunu anladım. Nedense ben Kusursuzlar’ın bittiğini kabul edemiyorum. :) 
Sen İstedin 
Louise O’Neill
Puanlamam;
İlk üç puan emeğe verilmektedir.
4-Çok kötü
5-Kötü
6-Orta
7-İyi gibi gibi
8-İyi
9-Mükemmel
10-Daha ne olsun be!
Sen İstedin Louise O’Neill
Puanlamam;
İlk üç puan emeğe verilmektedir.
4-Çok kötü
5-Kötü
6-Orta
7-İyi gibi gibi
8-İyi
9-Mükemmel
10-Daha ne olsun be!