Kâğıt gemilerden emekli kaptan
@teevhide
12 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Bazıları sanatla zenaatı birbirinden ayırır.Beyhude bir ayrım.Daha doğrusu sanatçının kendini ötekilerin üstünde tutmak için seçtiği ve gariptir destek bulduğu bir şey .Batı'dan bize gelmiş. bizde "dâhi" yoktur.Herkes işini yapar.İşini iyi yapmak ahlâk gereğidir.Zenaat erbabının yaptığı bir sandalye bir mezar taşı ile ressamın tablosu arasında ne fark var ? Efendim ressam tablosuna kendini katıyormuş, yenilik yapıyormuş vesaire.Öteki de yapıyor.Sanatçının yüce,erişilmez bir mevkiye çıkarılması pagan döneminden kalmadır.illa bir ayrım yapılması gerekiyorsa onu Cenab-ı Hak kitabında bildirmiş: ulu olan ancak takva sahibi olandır.İster vezir,ister şair,ister çömlekçi olsun.Dâhilik abartıdır.Tevazu asıldır.
"Söyler misiniz bana bir Münir çalsınalar" dedi Atatürk.
Yaveri koşup gramofona bir taş plak koydu.Az sonra minarelerin birinde yanık sesli bir müezzinin ezanı duyuldu.Atatürk başıyla işaret verdi ,plağı susturdular.
Füreya,başını öteye,camilerden yana çevirmiş olan Ata'nın göz pınarlarında yaşların biriktiğini gördü.Atatürk uzun müddet yanındakilere dönmedi.
"Ne yazık ki ezanı tekrar ettirmemize imkan yok Füreyanım" dedi yumuşak bir sesle.
"Sabah ezanını bekler hep birlikte dinleriz Paşam"
"Siz o saatte mışıl mışıl uyuyor olursunuz.Ben yalnızlığımı ancak..." sustu...
Reklam