Aşkın Müzesi mi, Saplantının Müzesi mi?
Puan vermedi
Spoiler içermez.
Masumiyet Müzesi benim için ilk seferde kapısını tam açmayan, ama ikinci gelişimde beni içeri alıp uzun süre bırakmayan kitaplardan biri oldu.
Bir ara yarım bırakmıştım. Sonra bir arkadaşımın okuma tavsiyesiyle tekrar elime aldım ve ilerledikçe de kendime şunu sordum: Ben bu kitabı nasıl yarım bırakmışım..
Bazı kitaplar ilk sayfalarda hemen kendini teslim etmez. Biraz sabır, biraz doğru zaman, bazen de bir dost tavsiyesi gerekiyor. Bu roman da bende tam olarak böyle çalıştı.
Kitabı bitirdikten sonra aklımda en çok aşk değil, saplantı kaldı.
Kemal gerçekten Füsun’a mı aşık, yoksa Füsun üzerinden kendi hayatını, kendi eksikliğini ve kendi kaybını kontrol etmeye mi çalışıyor, bundan emin olamadım. Hatta bir yerden sonra bana Kemal’den bile daha saplantılı olan kişi Orhan Pamuk gibi geldi :)
Çünkü bu hikâyeyi sadece yazmakla yetinmeyip onu bir müzeye dönüştürmek, bence edebiyatla takıntı arasındaki çizgiyi bilerek bulanıklaştırmak demek. Sanki roman bitmiyor; nesnelerin, hatıraların ve vitrinlerin içinde yaşamaya devam ediyor.
Masumiyet Müzesi’nin en çarpıcı tarafı, büyük laflarla değil küçük ayrıntılarla insanı yakalaması. Bir eşya, bir sigara izmariti, bir bakış, bir masa düzeni; hepsi zamanla duygusal delile dönüşüyor. Kemal’in hikâyesinde de bu ayrıntılar sadece hatırlamak için değil, tutunmak için var. Onun aşkı, sevdiği kişiye duyduğu özlemden çok daha fazlası; beklemeyi, biriktirmeyi, her şeye anlam yüklemeyi ve kendini bu bekleyişin içinde yeniden kurmayı içeriyor. Bir yerden sonra Füsun kadar, Füsun’un yokluğu da Kemal’in hayatında başrole geçiyor.
Orhan Pamuk’un gerçekçiliğini çok sevdim. Karakterler roman karakteri gibi değil de, İstanbul’un bir döneminde gerçekten yaşamış ve biz onların hayatına gizlice bakıyormuşuz gibi duruyor. Bu
Sadece duvarlara değil, hayatlara da sinen kokular…
Bit Palas, ilk bakışta bir apartmanın hikâyesi gibi görünse de aslında birbirinden çok farklı insanların hayatlarının kesiştiği bir roman. Elif Şafak, sıradan görünen bir binanın kapısını açıp okuru bambaşka dünyalarla tanıştırıyor.
Roman boyunca apartmanın sakinlerini tanırken yalnızca onların bugünlerini değil, geçmişlerini de görüyoruz. Her dairenin kapısının ardında ayrı bir hikâye, ayrı bir yalnızlık ve ayrı bir yük var. Bu yönüyle kitap bana, dışarıdan bakıldığında birbirine benzeyen insanların aslında ne kadar farklı hayatlar taşıdığını hatırlattı.
Bit Palas’ın en dikkat çekici taraflarından biri atmosferi. Kitabı okurken apartmanın koridorlarında dolaşıyor, o ağır kokuyu hissediyor ve karakterlerle aynı binada yaşıyormuş gibi oluyorsunuz. Her yazar okurunu bir mekânın içine bu kadar kolay çekemiyor. Elif Şafak’ın güçlü kalemi burada kendini açıkça hissettiriyor.
Kitaptaki karakterlerin çokluğu ilk başlarda biraz dikkat istese de zamanla bu kalabalığın romana ayrı bir zenginlik kattığını düşündüm. Çünkü kitap tek bir kişinin hikâyesini anlatmak yerine birçok hayatın birbirine değdiği noktaları gösteriyor.
Roman boyunca beni en çok etkileyen şeylerden biri de görünmeyen şeylerin ağırlığı oldu. İnsanlar bazen geçmişlerini, pişmanlıklarını ve sırlarını geride bıraktıklarını sanıyorlar. Oysa bazı şeyler tıpkı o apartmanın içine sinen koku gibi kolay kolay kaybolmuyor.
Bit Palas, hızlı ilerleyen olaylardan çok karakterleri ve atmosferiyle öne çıkan bir roman. Bu nedenle aksiyon arayan okurlardan çok, insanların hikâyelerini dinlemeyi seven okurlara daha fazla hitap edeceğini düşünüyorum.
Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey apartmanın kendisi oldu. Çünkü bazen bir bina yalnızca duvarlardan oluşmaz. İçinde yaşayan insanların sevinçlerini, kırgınlıklarını,
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi·432 syf.·
2026 443. kitabı
Şerif Muhiddin Targan’ın özel yazışmalarına dayanan hüzünlü hayat hikâyesidir,murat Bardakçı 'nın kalemınden okuduk 
Peygamber Torununa Mektuplar
Paşa’nın ud ve viyolonsel icracısı ve ressam olan oğlu Şerif Muhiddin Targan (1892-1967), İstanbul’un en üst seviyedeki entelektüel çevresinde yetişmiş, iki fakülte bitirmişti ve sanatla dolu bohem bir hayat sürüyordu ama şartlar bu hayata devam etmesine izin vermedi. Sonraki senelerde maddi ve manevi büyük dertler yaşadı ve rahata yıllar sonra, ancak 1950’de, Türk Müziği’nin güçlü sesi Safiye Ayla ile evlendikten sonra kavuşabildi…
Çektiği büyük sıkıntılara rağmen hayatı boyunca musiki ve ud ile meşgul olacak, bu enstrümanın icra tekniğin temelinden değiştirecek, ud onun sayesinde “İslam musikisinin ilk ve tek konser sazı” olacak ve özellikle Arap dünyasındaki udîler, onun açtığı yoldan gideceklerdi…
Bir imparatorluk çökerken o imparatorluğun hanedanı ile beraber aristokrasisi de enkazın altında kalır. Geçmişteki şaşaalı günlerin aristokratları güçlerini kaybeder ve yeni rejimin sıradan vatandaşı olurlar; hatta çoğunun servetleri de ellerinden çıkar ve yaşadıkları parlak hayat nihayet bulur.
Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılışının ardından böyle sıkıntılara uğrayan aristokratlar arasında Hazreti Muhammed’in soyundan geldiğine inanılan ve imparatorluğun son Mekke Emîri olan Şerif Ali Haydar Paşa ve ailesi de vardı…
Tarıh severler buyurun Peygamber Torununa Mektuplar
Peygamber Torununa Mektuplar
Paşa’nın ud ve viyolonsel icracısı ve ressam olan oğlu Şerif Muhiddin Targan (1892-1967), İstanbul’un en üst seviyedeki entelektüel çevresinde yetişmiş, iki fakülte bitirmişti ve sanatla dolu bohem bir hayat sürüyordu ama şartlar bu hayata devam etmesine izin vermedi. Sonraki senelerde maddi ve manevi büyük dertler yaşadı ve rahata yıllar sonra, ancak 1950’de, Türk Müziği’nin güçlü sesi Safiye Ayla ile evlendikten sonra kavuşabildi…
Çektiği büyük sıkıntılara rağmen hayatı boyunca musiki ve ud ile meşgul olacak, bu enstrümanın icra tekniğin temelinden değiştirecek, ud onun sayesinde “İslam musikisinin ilk ve tek konser sazı” olacak ve özellikle Arap dünyasındaki udîler, onun açtığı yoldan gideceklerdi…
Bir imparatorluk çökerken o imparatorluğun hanedanı ile beraber aristokrasisi de enkazın altında kalır. Geçmişteki şaşaalı günlerin aristokratları güçlerini kaybeder ve yeni rejimin sıradan vatandaşı olurlar; hatta çoğunun servetleri de ellerinden çıkar ve yaşadıkları parlak hayat nihayet bulur.
Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılışının ardından böyle sıkıntılara uğrayan aristokratlar arasında Hazreti Muhammed’in soyundan geldiğine inanılan ve imparatorluğun son Mekke Emîri olan Şerif Ali Haydar Paşa ve ailesi de vardı…
Tarıh severler buyurun Peygamber Torununa Mektuplar
Nasıl anlatılmalı ki bu kitap. Beni fazla etkiledi. Okurken ilk düşündüğüm şey sosyal kimliklerimize o kadar bağlanıyoruz ki insan olmayı unutuyoruz sanki. Hatta o kadar çok bağlanıyoruz ki sosyal kimliğimizin dışındaki insanların insan olduğunu unutuyoruz.
Hikayemiz bir ölüm haberiyle başlıyor. Anlatıcımız İbrahim’in çocukluk arkadaşı Hüseyin’in ölümüyle. Ölümün nedenini merak edip eski yaşadığı şehre yani Mardin’e giden İbrahim burada Hüseyin’in ölümünün perde arkasını öğreniyor.
Tek ölümü de değil ayrıca Ezidi’lere gösterilen zulümden de bahsediliyor. Nasıl bir dehumanizasyonla (insandışılaştırma) baş ettiklerini okuyoruz.
Çok spoiler vermek istemediğim için kısaca bahsettim. Ama gerçekten beni fazlasıyla etkileyen bir kitap oldu. Biraz da hayatın gerçeklerini bilelim. Tavsiye ediyorum mutlaka okumalısınız. Zaten hikayenin içine çekiliyorsunuz fazla akıcı da bir dili var.
Ek olarak: Ahmet Ümit ile Livaneli’nin anlatım tarzının ne kadar benzediğini düşünmeden de edemedim.
Puan vermedi
KARANLIĞIN FISILTILARI
.
Okuyucu ? dan psikolojik polisiye üzerine bir okuma #karanlığınfısıltıları . Bir seriymiş aslında yirmiüç kitaptan oluşan ve okuduğumuz bu kitap serinin sonları. Fakat seri olması ayrı okunmayacağı anlamında değil burada, dedektif üzerinden ilerleyen olaylar işleniyor her kitapta farklı farklı. Anlayacağınız seri olsa da ayrı ayrı okunan kitaplar her biri.
Tüm hikaye iki yaşındaki bir çocuğun, bir sabah kalktıklarında yatağında olmaması ile başliyor. Doğal olarak tüm işaretler anneyi gösterip hedef alıyor.
Annenin ikilemli konuşmaları, komşuların önyargılı yaklaşımı derken olaya müdahil olup araştırmaya başlayan savunma avukatı Colleen Clark ve yardımcısı_özel dedektif Charlie Parker...
Gerçek ise hiç de sanıldığı gibi değil. Charlie kazdıkça alttan yayılan karanlık, kasabanın sakladıklarını ortaya çıkarabilecek midir peki?
Olaylara sadece mantık çerçevesinde yaklaşmayan Parker, geçmişin hayaletleriyle kötülüğün izini süren bir dedektif olarak kitabın ana karakteri olmayı son derece hak ediyor.
Kayıp olayı ile birlikte araştırmaya giren dedektifin elde ettiği sonuçlar, kasaba yaşayanlarının belki de kendisinden beri sakladığı geçmişlerinin karanlık sırları .
Yazarın kalemi son derece iyi; bir solukta okutuyor, yazılanların gözünüzde canlanmasını_film misali bir hayali oluşturuyor. Bu okumada benim için tek sıkıntı, ilk sayfalardaki olayların heyecanını belli yerden sonra yavaşlatması oldu. Bu tarzda çok okumamdan kaynaklı olduğunu düşündüğüm için, polisiye gerilime yeni başlayanlara rahatça önereceğim bir okuma bu.
Keyifle ve gizemle.
.
Okuyucu ? dan psikolojik polisiye üzerine bir okuma #karanlığınfısıltıları . Bir seriymiş aslında yirmiüç kitaptan oluşan ve okuduğumuz bu kitap serinin sonları. Fakat seri olması ayrı okunmayacağı anlamında değil burada, dedektif üzerinden ilerleyen olaylar işleniyor her kitapta farklı farklı. Anlayacağınız seri olsa da ayrı ayrı okunan kitaplar her biri.
Tüm hikaye iki yaşındaki bir çocuğun, bir sabah kalktıklarında yatağında olmaması ile başliyor. Doğal olarak tüm işaretler anneyi gösterip hedef alıyor.
Annenin ikilemli konuşmaları, komşuların önyargılı yaklaşımı derken olaya müdahil olup araştırmaya başlayan savunma avukatı Colleen Clark ve yardımcısı_özel dedektif Charlie Parker...
Gerçek ise hiç de sanıldığı gibi değil. Charlie kazdıkça alttan yayılan karanlık, kasabanın sakladıklarını ortaya çıkarabilecek midir peki?
Olaylara sadece mantık çerçevesinde yaklaşmayan Parker, geçmişin hayaletleriyle kötülüğün izini süren bir dedektif olarak kitabın ana karakteri olmayı son derece hak ediyor.
Kayıp olayı ile birlikte araştırmaya giren dedektifin elde ettiği sonuçlar, kasaba yaşayanlarının belki de kendisinden beri sakladığı geçmişlerinin karanlık sırları .
Yazarın kalemi son derece iyi; bir solukta okutuyor, yazılanların gözünüzde canlanmasını_film misali bir hayali oluşturuyor. Bu okumada benim için tek sıkıntı, ilk sayfalardaki olayların heyecanını belli yerden sonra yavaşlatması oldu. Bu tarzda çok okumamdan kaynaklı olduğunu düşündüğüm için, polisiye gerilime yeni başlayanlara rahatça önereceğim bir okuma bu.
Keyifle ve gizemle.
.
Puan vermedi·40 syf.·
2026 10. kitabı
kitabında mutlu ve huzurlu bir toplum anlatılıyor. Ancak bu mutluluğun devam etmesi, kötü şartlarda yaşayan bir çocuğun acı çekmesine bağlıdır. Herkes bunu bilir ama çoğu insan durumu kabul eder. Bazıları ise bunu kabul edemediği için Omelas'tan ayrılır.
Kitap beni vicdan ve adalet konusunda düşündürdü. Bir toplumun mutluluğunun tek bir çocuğun acısına bağlı olması bana çok haksız geldi. Okurken sürekli "Ben olsaydım ne yapardım?" diye düşündüm. Bence Omelas'tan ayrılan insanlar da bu haksızlığı kabul edemedikleri için gitmişlerdir.
Kitap kısa olmasına rağmen insanı düşündüren ve sorgulatan bir eserdi.
