Nihan: Sümüklü böceği mi seyrediyordun sen ben geldiğimde?
Baki: Evet.
Nihan: Neden?
Baki: İzlenesi… varlıklar gibi.. Öyle işte.
Nihan: Evleri tepelerinde ya, kaplumbağalarla sümüklü böceklere imrenirdim küçükken.
Baki: Sümüklü böcek yalnızlığı diye bir şey var Nihan.
Nihan: İlla eş buluyorlardır, o kadar da yalnız değillerdir.
Baki: Buluyorlarsa bile aynı çatı altında kalamazlar.
Nihan: Hiç o kadar yalnız olduklarını düşünmemiştim.
Baki: Onların yalnızlığıyla bizimkisi aynı şey değil. Yuvaları zaten tek kişilik. İsteseler de birini alamazlar. Tercih edilmiş bir yalnızlık gibi de değil onlarınki. Yalnızlıktan başka seçenekleri yok. Haliyle, yalnız da sayılmazlar. Tercih edilmemiş, ama yapısına da uygun bir tekillik bu. Sümüklü böcek yalnızlığı…
Nihan: Sosyalleşmemiz lazım haklısın. Ama böyle değil, yapamıyorum. Hem belki de böyle iyiyizdir.
Baki: Değiliz.
Nihan: Sen varsın, ben varım. Arkadaş olarak yani. Yetmez mi?
Baki: Yetmiyor demek ki Nihan. Dirilerden vazgeçip ölülerle konuşuyoruz. Ama böyle olmamalı, bu ters, herkese, her şeye ters bu.
Nihan: Şeyi mi diyorsun?
Baki: Evet, şeyi diyorum.
#Nihan #HandeSoral
#Baki #AhmetKural