O yüzden, "Bu Deniz de ne
yapiyor hala terapide? Neymis bu bitmeyen derdi?" diye merak ediyorsaniz, durum böyle. Bazi gerçekler insanin yillarca yüzlese-
meyecegi kadar agir olabiliyor. Cünkü tutundugunuz o tek dali
da biraktignizda ucurumdan asagi düsüp zemine cakilacaginizi
biliyorsunuz. O dalin bir yalandan ibaret oldugunu reddedip var gücünüzle tutunuyorsunuz. Bu yüzden de insan denen canli ne yazik ki sihirli degnekle iyilesemiyor, zamana ihtiyas duyuyor.
Aksini söylemek ok güzel olurdu biliyorum, ama bir o kadar da yalan olurdu. Terapi sancili ve uzun bir yol. Canniz yanyor, bunu inkâr edemem. Ancak su da var ki hakikate yaklastikça aci kadar mutlulugu ve neseyi de daha yogun yasamaya bashyor-sunuz. Çünkü kurdugunuz baglar kaçmak için degil, ulasmak
için oluyor. Gerçek sevginin ne oldugun yavas yavas kavriyor
ve insanin sadece sevgi dolu bir iliskide anlami hissedebilece-gini idrak etmeye bashyorsunuz. Gördügu ve görüldügü bir
iliski kuramayan bir insan gerçek anlamda yasiyor sayilmaz ve o yüzden bir sandalyeden ya da masadan higbir fark yoktur bana sorarsaniz. Umarm hepimiz gerçek iliskilerin içinde, gerçek sev-
giyi tadar
ve insan oldugumuzu yeniden hatularz.