Beş yaş insanın en olgun çağıdır; sonra çürümeye başlar.
Ben Alper Kamu, birkaç ay önce beş yaşıma bastım. Doğum günüm yaklaşırken vaktimin büyük kısmını pencerenin önünde, dışarıdaki insanları izleyerek geçiriyordum. Hızlanarak, yavaşlayarak, türlü sesler çıkararak ve bir yerlere bakarak yaşayıp gidiyorlardı. Bir gün onlardan biri haline geleceğimi düşünmek beni hasta ediyordu. Ne yazık ki bundan kaçış yoktu. Zaman acımasızdı ve ben hızla yaşlanıyordum.
Freud hakkında bir anekdot duymuştum. Herhalde bilirsiniz: Üstat puroya çok düşkünmüş ve bir gün birisi ona bu tutkusunu nasıl yorumlaması gerektiğini sormuş. O da yanıt olarak ‘Bazen bir puro sadece bir purodur.’ demiş.