18 yaşındasınız fena halde sevdaya tutulmuşsunuz, yaz tatilinde köyünüzde yıldızlara bakarak onu düşünüp mektuplar yazmışsınız. tatil dönüşü karşılaşıp şiirlerini ezberlediğiniz bedros turyan’ın mezar taşına isimlerinizi yazmışsınız. ilk buluşmanızı kararlaştırmışsınız ki … o gün 6-7 eylül olayları olmuş. ne o gün ne de başka bir gün bir daha birbirinizi görememişsiniz.
tespih taneleri böyle bitiyor. bir anı-roman. margosyan’ın hem diyarbakır’da geçen çocukluğunu hem istanbul’da karagözyan yetimhanesi’nde başlayan anadilini öğrenme ve getronagan lisesi’nde devam eden öğrenciliğini anlatıyor.
margosyan anadolu insanı. bu kitap ailesinin de kendisinin de memleketini, geleneklerini, kültürünü ne çok sevdiğini anlattığı bir destan. dilinin lezzeti zihninizi öyle bir kuşatıyor ki tarif etmeye çalıştığımı ancak onun kitaplarını okuyanlar anlayabilir.
tespih taneleri aynı zamanda koca bir memleket tarihi anlatısı. tek partili dönem, öncesi ve sonrasında diyarbakır ermeni toplumunun yaşayış biçimi ve zorlukları. yemekler, misafir ağırlayışları, hevsel bahçesi’nde uçurulan uçutmalar, komşuluk, çocuk büyütme şekli, eğitim, varlık vergisi, kumkapı’daki balıkçılar, vahram’ın lokantasındaki karanfilli komposto, ermeni patrikhanesi’nin kuralları, oradaki yaşam, işleyiş pek çok konudan bahsediyor margosyan. hep o tadı damağımda kalan tatlı diliyle.
diyarbakır ağzıyla yazdığı satırlar bir dolu insanın toplaşıp güle eğlene yemekler yediği kocaman bir ziyafet sofrası gibiydi. ziyade olsun üstadım.
üstüne üstlük bir hançepek küçelerinde bir kumkapı sokaklarında geze geze mest oldum.
kitapta ayrıca pek çok ermenice kelime, cümleyle karşılaştım. içlerinde hiç unumayacağım bir tanesi : garod, yani özlem… zaten ermeni halkının özlem (garod) duygusu yazdıklarında,
Puan vermedi·192 syf.·
2026 370. kitabı
Tespih koptuktan sonra ipte kalan taneleri ne kadar önemi yoksa; yıpranmış bir aşktan geri de kalan duygularında o denli önemi yoktur. Tespih taneleri yeni bir ipe dizilmeli, kalbindeki duygularda yeni bir sayfaya yazılmalıdır. Öyleyse yeni bir sayfa aç ve
yazmaya başla! 
Merthan Demir
Hayatı doğru okumak, manevi mevsim geçişlerinde ruhu hastalıklardan korumak ve imtihan dünyasında ahlaki kurallara göre hareket etme bilinci aşılar.
Sevdiklerimize hak ettikleri değeri zamanında vermek, yalanın güven sarsıcı etkisi, gereksiz "keşke"lere takılmamak, fedakârlık ve vicdan muhasebesi gibi konularda okuyucuya tavsiyeler sunar. 
Kurallar Kitabı
Bazı insanların işleri güçleri çay kaşığı gibi ortalığı karıştırmaktır. Öyleyse çayı şekersiz iç ve onları sap gibi ortada bırak!! S:67
Toplamda 300 adet kuraldan oluşan bu kişisel gelişim kitabında, insan ilişkileri, günlük hayatın zorlukları ve duygusal kararlar ele alır Kurallar Kitabı
Nelere geç kaldığını bir daha düşün! Kalıcı olacağın duygularda, kalbinde kalan insanla dans edebilmen dileğiyle… s:44
Merthan Demir
Hayatı doğru okumak, manevi mevsim geçişlerinde ruhu hastalıklardan korumak ve imtihan dünyasında ahlaki kurallara göre hareket etme bilinci aşılar.
Sevdiklerimize hak ettikleri değeri zamanında vermek, yalanın güven sarsıcı etkisi, gereksiz "keşke"lere takılmamak, fedakârlık ve vicdan muhasebesi gibi konularda okuyucuya tavsiyeler sunar. Kurallar Kitabı
Bazı insanların işleri güçleri çay kaşığı gibi ortalığı karıştırmaktır. Öyleyse çayı şekersiz iç ve onları sap gibi ortada bırak!! S:67
Toplamda 300 adet kuraldan oluşan bu kişisel gelişim kitabında, insan ilişkileri, günlük hayatın zorlukları ve duygusal kararlar ele alır Kurallar Kitabı
Nelere geç kaldığını bir daha düşün! Kalıcı olacağın duygularda, kalbinde kalan insanla dans edebilmen dileğiyle… s:44
Reklam
9/10
2026 7. kitabı
Kemal Varol’un, başkarakteri Lamek (Kemal isminin anagramı) üzerinden muhtemelen kendi yaşam öyküsünden otobiyografik kesitler sunduğu Sahiden Hikâye, gerçek bir coğrafyanın “Arkanya” adlı kurmaca bir mekân izdüşümü üzerinden okuyucuya aktarılır. Eser, farklı başlıklar altında yapılandırılmış, ancak nihayetinde bütüncül bir anlatı oluşturan parçalı bir kurguya sahiptir. Yazar, her bir bölümde okurun karşısına çeşitli gizli semboller ve şifreler çıkararak onu pasif bir okuyucu konumundan çıkarır; metni anlamlandırma ve yeniden inşa etme sürecine dâhil eder. Eserin temel yazınsal felsefesi, romanın sonunda başkarakterin amcası tarafından dile getirilen şu ifadede özetlenmektedir:
“Derdini bu harflerin aralarına serpiştirirken kendini fazla da belli etme, diyor son kez. Bu harfleri yan yana getirip güzel güzel şeyler anlat insanlara! Ki onlar bunları okurken sahiden hikâye sansınlar her seferinde.”
Bu telkin, travmaların ve toplumsal dertlerin kurgusal bir “hikâye” maskesi ardına gizlenerek edebi bir düzleme aktarılmasının açık bir manifestosudur.
Eser, alfabenin son harfi olan “Z”nin kaybolması ve harflerin mevcut dizilimlerinden duydukları hoşnutsuzluk gibi güçlü bir sembolizm ile başlar. “Z” harfinin yitimi; dildeki eksilmeyi, iletişimsel karmaşayı ve ontolojik bir yarım kalmışlığı imlemektedir. Diğer harflerin yerlerini beğenmemesi ve başıboş hareketleri ise dildeki ve dolayısıyla toplumsal yapıdaki yozlaşmanın, bozulmanın bir tezahürüdür. Bu kaos ortamı, “Kadim” adlı kelimenin/kavramın devreye girmesiyle son bulur. Kadim; bilgeliği, yüceliği ve geleneksel otoriteyi temsil eder; dağılan harfleri ait oldukları yerlere göndererek ontolojik düzeni yeniden tesis eder. Lamek’in amcasının ona ayrılmadan önce iki avuç dolusu harf hediye etmesi ise, yazarın yazınsal
BÜLBÜLÜ ÖLDÜRMEK KADAR SARSICI (MI)
Yazarın ilk kitabı olan “Bülbülü Öldürmek” ten tam 55 yıl sonra yazılan “Tespih Ağacının Gölgesinde” bir devam kitabı niteliğinde. Jean Louise Finch (Scout) bir genç kız, ilk kitabın Scout’un gözüyle “tanrısallaştırılmış” hukuk savunucusu Atticus ise artık bir ihtiyar.
İlk kitapta, adalete harfi harfine bağlı olan Atticus’u, toplumun gözünde salt derisinin rengi yüzünden potansiyel bir “suçlu” olarak görülen bir adamı savunurken görüyoruz. Devam niteliğindeki bu kitaptaysa yazar, Scout’un gözlemiyle tabi, bize sanki “eskiden taptığını şimdi taşlayan” bir Atticus yaratıyor ve kitabın sonlarına doğru hararetli bir “Atticus-Scout” tartışması yaratıyor. Tartışmanın sonunda Jean Louise Finch (Scout) Atticus’un dümen suyuna gidiyor. Çünkü kitabın bir bölümünde Scout’un, babasından nefret etmesini sağlayan şeyin aslında Atticus’un “değişmediğini” gösteren bir “tiyatro” olduğu fikri veriliyor.
Kitap, “Bülbülü Öldürmek” kadar sarsıcı mı bilinmez ama mesajı ilk kitapla aynı: “Eşit haklara evet, özel ayrıcalıklara hayır!”
Son olarak, eğer bütüncül bir okuma yapacaksanız, bu iki kitap arasına başka bir kitap almayın. Karakterleri, mekanları ve hatta mevzuyu bile hatırlamakta zorlanabilirsiniz. Naçizane tavsiyemdir. İyi okumalar.
Ahmed Bouanani'yi ilk kez okudum ve sevdim. Hastane, yine Holden Kitap'ın çok sevdiğim #Kuytu serisinden çıkmış ve yine az bilinen kıymetli bir eserin okumasında ön ayak olunmuş. Kitabın kendisini okumak da bir şans. Şöyle; 2006'da bir yangın, Ahmed Bouanani'nin dairesini yok ettmiş adeta. Karısının hızlı ve atik davranması sayesinde, romanın nüshaları kurtarılabilmiş ve şu anda okuyabiliyoruz. Hastane, Bouanani'nin tüberküloz nedeniyle kendi hastaneye yatırılmasının kurgusal bir hikayesi olan isimsiz anlatıcımız, koğuşundaki diğer hastaları, maskaralıklarını, konuşmalarını - hem esprili hem de iğrenç - ama aynı zamanda halüsinasyonel olarak anlatıyor. Bazı anlatıların gerçek mi hayal m dye ayırmak zor, çünkü anlatıcı ölüm döşeğinde ve yüksek ateşi var.
Fas'ta bir adamın deniz kenarında hastaneye götürülmesi ve sonrasını anlatıyor. Roman, roman demek de zor ya da anlatı mı denilmeli, bilemedim. Sıralı veya bir düzene sahip değil, oldukça parçalı ve dağınık. Bu okuruz az da olsa yoruyor, okuduklarınızı tespih taneleri gibi bir ipten geçirmek söz konusu değil. Bu noktadan itibaren kitap, anlatıcının isimsiz olarak bilinç, hayaller, ateş, kabuslar ve uyanıkken bile belirsiz bir gerçekliğe girip çıktığı olay örgüsü olmayan bir anlatı haline geliyor. Hastanenin kendisinde hiçbir zaman iyileşen herhangi bir hasta veya herhangi bir doktor yok gibi ya da ben mi kaçırdım, emin değilim. Anlatıcının tanıştığı diğer hastalar (Guzzler, Rover ve Fartface gibi saçma takma adlar verilen hepsi) eşit derecede kaybolmuş veya unutulmuş gibi, ana karakterden çok farklı bir halde bulunmuşları yok. Oldukça ilginç bir okuma deneyimi; kitabı ne anlattığını bir kenara bırakıp, içindeki enfes cümlelere odaklanmak en mantıklısı. Ayrıca Kafkaesk denildiğini de okudum, lakin farklı olan her şeye
Kolera Canavarına Teslim Olmuş Kalabalığın TrajedisiEdebiyat & Roman
Okan Bayülgen ile Müjde Ar’ın başrollerini paylaştığı, Mustafa Altıoklar’ın yönettiği Ağır Roman filmini izlesem de kitabından haberim yoktu bugüne kadar. Meğerse Ağır Roman filmi “Ağır Roman” adlı aynı kitabın beyazperde uyarlamasıymış. Romanın yazarı Metin Kaçan da karikatürist, oyuncu Hasan Kaçan’ın kardeşiymiş. Hasan Kaçan’ı Ekmek Teknesi dizisini izleyenler bilirler. Kardeşlerden Fatih Kaçan da oyuncuymuş. Kurtlar Vadisi’nde Pürmüz Hasan rolünde oynamış. Kurtlar Vadisi’nin ilk sezondan sonraki bölümlerini izlemediğim için Fatih Kaçan’a yabancıyım. Gördüğünüz gibi ailenin çocukları sanat için doğmuşlar sanki. Ancak bu kardeşler arasında Metin Kaçan’ın sıradışı bir yeri var hem sanatı hem de yaşantısı açısından.
Sanatı bakımından tek başına “Ağır Roman”ı (Everest Yayınları, 10. basım, Mayıs 2025) ele aldığımızda nevi şahsına münhasır bir eser olduğundan dem vurmayan her yorum eksiktir. Metin Kaçan resmen tek başına bir argo sözlüğü yazmıştır Almancaya ve Fransızcaya da çevrilen bu romanıyla. Gaftici, şopar, cıvır, kevaşe, mitra, moron, covino, kofti ve daha onlarca sözcük bu romanın içinde kaynaşmakta, dans etmektedir. Karakterlerin isimleri de bir o kadar acayiptir. Gili Gili Salih, Puma Zehra, Tilki Orhan, Gaftici Fethi, Orso, Fil Hamit... Kolera Sokağı’nın sakinlerinin gerçek isimleri önemli değildir, takılan lakaplar onları tanımanın püf noktasıdır.
135 sayfalık bu ince roman, baştan sona kadar su gibi akıp gidiyor. Yazarın kurduğu dilin, kurguladığı evrenin büyüsüne kapılıp son sayfadaki son noktaya kadar gözlerinizi kitaptan ayıramıyorsunuz. Aynı zamanda bazı cümlelerin kurgulanış şekline de hayran kalıyorsunuz. Keşmekeş, dolambaçlı yapısından dolayı bazı cümleleri birden fazla kez okumak zorunda kalmanız da muhtemel. Bu açıdan bazen durakladığım, ne oluyor
Reklam
Reklam