Ne kap, ne kacak; gönül dolusunca yaşıyorum. Zamanı hep yatay sanırlar. Ben geçmişte yokum, gelecekte de yokum, şimdi dikine varım, yükselmesine sonsuz, derinlemesine sonsuz...
İçim olun dedim ota, çimene, böceğe
Olun ki size bakarak
Geçireyim ikinci çocukluk günlerimi
Erken terk ettiğim arkadaşlarımla yani
Onlar hep terütaze, güryeşil ve salkımsaçak
Onların bahçesinde yeni bir gök bulsak
Gözlerimizi, kalbimizi, ruhumuzu
Orada bulup yine
Orada unutsak
"Olur, bazan olur... İnsan dedikleri mahlukun, içinde neler kaynaştığını biliyor muyuz? Öyle anlar olur ki, en ummadığımız adam en beklemediğimiz şeyler yapabilir."