Gece ıssızdı, karaydı, korkunçtu
Sevmedi serçeler.
Gece sessizdi, mucizesizdi, soğuktu
Sevmedi martılar.
Gündüzü sevdiği insanlar; güzeldi, aydınlıktı
Mucizeler doluydu…
Gündüzü sevdi serçeler, martılar, ve insanlar.
Geceyi bir ay sevdi, bir de kapkara bir karga.
Ortaktı yalnızlıkları;
Serçeler de martılar da insanlar da anlamazdı.
Geceyi, ayı, ve kargayı…