Gerçi kurnazdır doğa,
alımlıdır da
Her gün biraz olsun geri
verir aldıklarını
Sızar kentlere, evlere,
dölyataklarına
Bir gün ki ölü bulmuştum
kendimi,
korkmuştum
Öyle bir yok olma saatinde,
bir kuytuda sanırım boynumdaki bu
yara izi ondan
Kaplanır sabahlara göre
uzansam
Geceden kalma bir yıldızla
Buz rengi bir yıldızla.
Kut, hiç sönmeyeceğini duyduğun ateştir
Her ateşin gün gelip sönmek zorunda olduğunu düşünsen, bilsen de...
Kut, hiç sönmeyen ateşindir.
Kut, sönmeyendir, sönmeyecek olan...