Tuğçe
@tgctgct
Gazi Mustafa Kemal in izinde...
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
SNÜ Yüksek Lisans
Samsun
64 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Yazarın tüm kitaplarını okumuş biri olarak en beğendiğim romanıdır “Aeden”
Yazar Dünya’dan 1360 ışık yolu uzaklıkta bulunan Aeden adında bir ütopya kurmuş ama bu gezegeni öyle güzel betimlemiş ki okurken sürekli “Keşke Aeden gibi bir dünyamız olsa” derken buldum kendimi.
Kitapta beni en çok etkileyen olaylar Sonje ve Numi’nin, Aeden’den Dünya’ya geldiklerinde yaşadıkları oldu. Yazar Dünya’yı üçüncü bir gözle öyle bir anlatmış ki “Evet biz gerçekten böyle bir Dünya’da yaşıyoruz.” dedirtiyor ve gezegenimizle ilgili bazı “çirkin” gerçekler gözümüze gözümüze sokuluyor.
Bu fantastik, ütopik roman farkındalık isteyenler için sonuna kadar tavsiyemdir.
“Balinayı çağıran, beraberinde getireceği okyanusa da hazır olmalıdır.”
Akilah Azra Kohen
Puan vermedi
Tam bir Hakan Günday hayranı olarak onun; Kinyas ve Kayra, Zamir, Piç, Zargana, Az, Daha, Azil, Malafa romanlarını okudum. Senaryolarını Günday’ın yazdığı “Daha” ve “Şahsiyet” filmlerini izledim. Hatta sırf içinde Kinyas ve Kayra geçtiği için “Tamam mıyız” filmini de izledim.
Günay ile tanışmam Kinyas ve Kayra romanıyla oldu. Aslında her herde “Yeraltı edebiyatı” olarak geçen Hakan Günday romanları için, kendisi bir röportajında “Ben yeraltı edebiyatı değil, psikolojik macera romanları yazıyorum.” demişti. Bence de hemen hemen tüm romanları için kullanılacak en iyi tanım budur.
Romanda Kinyas ve Kayra evden kaçmaya karar verirler. Hayatlarında yapmak istedikleri zihinlerinin yeni doğmuş bir bebek zihni gibi olmasıdır. Zihnin ölümünü arzulayan Kinyas ve Kayra, Afrika'da karanlık işlere bulaşırlar. Hayata duydukları kin ve nefret oldukça yoğundur. Yaşadıkları bu zihin yolculuğunu kaleme almak isterler. Kinyas, bu konuda Kayra'yı öldürmekle bile tehdit eder. Her ikisi de kendi yollarını kaleme alır. Önemli olan Kinyas ve Kayra'nın zihin ölümlerinin gerçeleşmesinde çıkan olaylardır.
Yeni okurlar için zorlanılacak betimleri olan ama alışınca ve anlayabilince tadı başka bir roman.
“Sorarlarsa ‘ne yaptın bu dünyada?’ diye rahatça verebilirim yanıtını. Yalnız kaldım, kalabildim!"
Hakan Günday
Okumakta geç kaldığım ama bende çok özel bir anısı olan kitap. Yazar kitabı Kemal’in ağzından, kahraman bakış açısıyla ele almış ama kitabın sonunda anlatımı ele alıyor. Kemal bana romanın başından başından beri itici geldi, onun “aşktan” yaptığı birçok davranışı ben “saplantı, takıntı” olarak tanımladım. Füsun için böyle bir son beklemiyordum, beni çok üzdü. Bu hikayede yanan ise Sibel oldu. Masumiyet müzesi ilk cümleden son cümleye kadar bir solukta okuduğum, beni etkileyen bir roman oldu gerçekten. Şimdi Kemal’in biriktirdiği, her birinin farklı anısı olan eşyaları görmek için müzede görüşmek dileğiyle…
