TUĞÇE
@tgikilico
21 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Kitabı okurken karakterlerin savrulmuşlukları,toplumsal rollerin getirmiş olduğu ataerkillik ve baskılar o kadar net işlenmiş ki okuyucu her karakteri kafasında canlandırabiliyor…Bence yine de her babayiğitin bitirebileceği türden bir kitap değil gerçekten ağırlığı ile duygusal olarak insanı çok etkileyen bir kitap.“Ben imanlı bir kadınım” adı altında Hacer’in manipülatif yönleri,Nazan’ın sürüklenmesine sebep olan hatta yürek burkan detaylar,Neriman ve Mazhar’ın yollarının kesişmesi,yaşanan yerin o döneme göre menfaatçi insanları kaleme iyi bir karakter analizi ile alınmış öyle ki yer yer sinirleriniz bozulmadan kitabı okumak mümkün olmuyor. Bir yandan cehalet ile savaş var ve olan mazluma oluyor “vur abalıya” diyorlar sanki en ağır ceza Nazan’ın gibi…Mazlum Nazan,masum da Haldun’dur diyebiliriz bence…
Reklam
Kesinlikle bu kitapta ilk dikkat ettiğim şey ‘’Yüzüklerin Efendisi’’ ile benzerlik gösterdiği oldu. (Elflerin yaptığı üç yüzük yani güç yüzükleri bölümü) kara lisanda bunu görebiliyoruz.
Biraz da kitapta sizi ikilemlere sürükleyen yerler olabiliyor ahlak terazisinde siz olsanız ne yapardınız dedirten veya siz olsanız doğruluktan yana mı olurdunuz yoksa yüzüğü bir güç olarak mı görürdünüz ve bu size yanlışlar yaptırır mıydı ? İşte bence en çok Yüzüklerin Efendisi ile bu yanları benzemekte. Yani kimse görmüyor diye kötülük yapmak aslında kimseye nasılsa zararım olmaz o zaman istediğimi yapabilirim düşüncesi bir güç zehirlenmesidir fakat görünmez olduğu halde özünü kaybetmemek içsel çatışmada galip gelmektir. Yani aslında bu kitapta erdemli davranış ve nefis ile mücadele görüyoruz. Ahlaki şeyleri yapmamız gözle görülür olup olmadığı ile ilgili değildir biz onları görünmese de yapmanın doğru olduğunu biliriz.O yüzden görünmez yüzüklerden kurtulup her şeyi gören bir gözle kitabı okumanızı tavsiye edebilirim. Bir de evet görünmez olsaydım şunu yapardım diyebilirsiniz peki ya görünür olduğunuzdaki güç? Bir de bunu sormak gerekir…
SOL YANIM YORUMLAMA / İNCELEMEOtobiyografi
Otobiyografik bir roman olması bazı kitapları sıkıcı yapabiliyor fakat bu kitapta sıkılmıyor aksine duygusal yönünüz ağır basıyor diyebilirim.
Christy karakteri,yetersizlik hissetmek istemeyen,yer yer depresif duyguduruma sahip bir karakter. Bu da onu öfkeli yapıyor. Bu onun için bir savunma mekanizması olsa da çabasını da ortaya koyuyor aslında. Başlangıçta hiçbir uzvu hareket etmeyen ve konuşamayan birinin kitap yazması,yazarın gözünden gerçekten o zorluğu görmek,hayat mücadelesini görmek ve olayların aslında birer umut ışığı olarak, insanoğlunun aşamayacağı engellerin olmadığını görmek kötü hisler yerine gurur dolu başarılara yer açmak bu kitaptan çıkarabilecek en büyük derstir diyebiliriz. Fazla söze veya kitaptan çok bahsetmeye gerek yok okunur yer yer ağlatır fakat insanlar kendilerinden illaki bir parça bulurlar ben her şeyin inanmaktan geçtiğini bir kez daha bu kitapla görmüş oldum siz de görün.
Steinbeck okumaya ilk başladığım kitap bu kitap olmuştur. Onurlu bir hayat mücadelesini,yoksulluğun en gerçekçi anlatımını bu kitapta gördüm. John Steinbeck herkesin malumu üzerine gerçekçi bir yazardır. Beni okur olarak sürüklediği yerler oldu ve de yer yer; "böyle olmasaydı neden böyle oldu" dediğim yerler oldu, bunun kitabı okura yaşatmakla alakalı olduğunu düşünüyorum. Kendimi adeta 1930'lu yılların içinde ve ekonomik krizde hissettim. İnsan ve toprak ilişkisini,sanayileşmeyi,göçü çok iyi ele almış bir kitaptır. Kitabın sonunun gelmesini de hiç istemedim ve sonu ile resmen damga vuran bir kitaptır.Burada ölüm yıl dönümünde de ödül aldığı bir kitabın incelemesini naçizane bakış açımla sunmak istedim. Kitabı okuyalı çok oldu ama etkisini kazısanız bile üzerinizden çıkaramazsınız.
