Şayet ölümden kaçmak ve korkmak icap ediyorsa, akşam yaklaşırken korkularla titrememiz lazımdır. Halbuki, gecelerin esrarına dalarken içimizden bir korku geçirmiyoruz. Çünkü sabahın gelmesi, bir hilkat kaidesi ve ilahi bir tanzimdir. O halde, ölümün koynundan da bir hakikat sabahına kalkmasının tabii görülmesi lazımdır.