“Varoluşun zirvesini gösteren, hayatın artık daha fazla yükselemediği bir kendinden geçme hali vardır. Yaşamın çelişkisi de odur ki bu kendinden geçme, esrime hali, insan ancak en hayat doluyken ve insanın ancak hayatta olduğunu tamamen unutmasıyla gelir.”
“Hangi aşk veya kurnazlık sanatı bu gizli odaları itip açabilirdi? Kavanozdaki su gibi, insanı hayran olduğu nesneyle ayrılmaz bir biçimde birleştiren nasıl bir araç olabilirdi?”
“Kader, insan ruhu bir tarafını tamamlasın, yaratılışın büyük rüyalarından biri gerçekleşsin diye, onları bu ovaya kadar göndermişti. Yaratıcı ruhun emrinde idiler, onun istediğini yaptılar.”