Ayse
@thebaltacii
Koku kitabını genel olarak beğendim ama bana biraz abartılmış gibi geldi. Herkesin övgülerini duyunca büyük bir beklentiyle okumaya başladım, ancak özellikle kitabın ortalarına doğru uzun betimlemeler ve ayrıntılı açıklamalar beni biraz sıktı. Yine de yazarın dili, kurgusu ve hikâyenin özgünlüğü oldukça etkileyiciydi. Farklı bir atmosferi var, insanı rahatsız edecek kadar derin bir dünyaya çekiyor. Beklentilerim kadar olmasa da, kesinlikle okunmaya değer bir kitap.
Frida daha çocukken yaşıtlarından, kardeşlerinden çok farklıdır. Asi ruhlu, neşeli, özgürlüğüne düşkün Frida.. Bu günleri çok uzun sürmedi 6 yaşında geçirdiği çocuk felci ile sağ bacağı diğerine göre daha kısa ve ince kaldı. Bir süre yataktan çıkamaz oldu ve bu süreçte yattığı yerden resim çizmeye başladı. Tanrı'nın ona neden bunu yaptığını anlayamıyordu kendi içinde sorguluyor fakat yaşamaktan da vazgeçmiyordu.
Yaşarken ünlü olmuş, resimlerinin çoğu satılmış nadir yazarlarımızdan biridir. En azından bu konuda Tanrı ona iyi davranmış ve kendisini tanıyabilmişiz. Yazarımız Kahlo'nun iç dünyasını çok güzel yansıtmış. Kitabın önsözünde yazar "Ben Frida olsaydım(?)" şeklinde düşünerek kendi yorumuyla yazdığını söylemiş. Beklediğim içerik bu şekilde değildi, yine de kitaba bir şans vermek istedim. Fakat ilerleyen sayfalarda Frida Kahlo'nun yazdığı bir mektuptan bahsedip sonra kitaplarında alıntı kullanmadığını söyleyerekten kendi yorumuyla anlatıyor. Güzel miydi evet ama yine de yorumdan ziyade alıntının konulmasını tercih ederdim. Bazı yazım hataları özellikle bazı cümlelerde özne yüklem uyuşmazlığı vardı. Okumaya engel değil tabi ki sadece arada beni rahatsız etti. Çoğu sayfa görsellerden oluşuyordu, bunu sevdim. Aynı zamanda Kahlo'nun hayatı, yaşadıkları bir yana anne babasından arkadaşlarından ilişkilerinden de bahsediliyor. Kendi hayatı ile ilgili az çok bilgim vardı fakat hayatında yer edinmiş kişilere de değinilmesi çok güzel olmuş.
Çok duymama rağmen küçükken ısrarla okumayı ertelediğim bir kitaptı. Başlarken biraz da ön yargım vardı fakat ne geç ne de erken okumuşum. Her yaşa farklı şekilde hitap edebilmeye müsait. Zeze ruhunuza öyle işliyor ki gözyaşlarıza hakim olamıyorsunuz. Zeze'nin duyguları yaşadıkları birebir size de geçiyor. Çok değerli bir kitap oldu benim için.
1830lu yıllar ve günümüz arasında gidip gelerek yazılmış bir eser. Tıp alanındaki kurgusu büyüleyici. Kitabın sonuna yaklaştıkça gözlerim dolu dolu okudum. Rose ve Marshall'ın bağlılıkları göz yaşartıcı. Wendell çok iyi bir arkadaş. Bu üç karakteri çok sevdim ve sanirim kitabın gerçeklik payı da var son sayfasında yazarın notundan bunu çıkarabiliriz.
Beklentimin altında bir kitaptı. Gerek olmadığı halde çok fazla betimleme içeren bir eser bu da okurken insanı sıkabiliyor bir süre kitabı elime dahi alasım gelmedi. Konusu güzel kısaca değinecek olursam üç çocuklu evli bir kadın olan Filiz kocası Bedri tarafından hor görülüp itilmesiyle mutsuz bir evlilik sürdürmekte bu mutsuzluğu da kabullenmiş görünüyorken kocasının devrimci arkadaşı Selim ile tanışıyor. Aynı zamanda kendisinin de inanamadığı, ayıpladığı, kabullenemediği duygular ile tanışıyor. Ve hikaye tam olarak burada başlıyor ama dediğim gibi betimlemeler okurken yoruyor ve sonu da beklemediğiniz bir yerde bitiyor.
