''Kadınların, kusurları yüzünden bile erkekleri sevdiklerini duymuştum, -dedi birden Anna,- ama ben iyiliği yüzünden ondan nefret ediyorum. Onunla birlikte yaşayamam. Anla beni, görünüşü fiziksel olarak etkiliyor beni, çileden çıkıyorum. Yapamam, onunla birlikte yaşayamam. Ne yapmalıyım? Mutsuzdum ve daha mutsuz olunamayacağını düşünürdüm, ama şimdi başıma gelen bu korkunç durumu tasavvur edemezdim. İnanır mısın, onun iyi, mükemmel bir adam olduğunu, onun tırnağı bile olamayacağımı biliyorum, yine de ondan nefret ediyorum. Yüce gönüllülüğü yüzünden ondan nefret ediyorum. Ve bana yapacak bir şey kalmıyor, bir tek...
Anna ölüm demek istiyordu, ama Stepan Arkadyiç sözünü bitirmesine izin vermedi."