melodramatic
@themelodramatica
i just read and write
ig: themelodramatica
8 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kadınlıktan BeklentilerEdebiyat
Sırça Fanus’u okurken kendinizi baş kahramanın yerine koymuş olarak bulabilirsiniz. Aynı zamanda roman otobiyografik ögeler içerdiği için Sylvia Plath’e de bir empati ve sempati besliyorsunuz. Özellikle kadınsanız ve toplumun kadınlığa olan bakışından muzdarip biriyseniz bazı yerlerde kitap çok canınızı sıkabilir.
Kitap boyunca Esther’in bir fanusun içinde gibi beklentiler ve hayaller arasında sıkışmışlığının nasıl bir bunalıma dönüştüğünü okuyoruz. Kadınların üzerine yüklenen roller, evlilik, annelik, başarı, itaat gibi şeylere yetişemeyen karakterin bunların altında ezilmişliğini seyrediyoruz sanki.
Sırça Fanus’ta hüznü tetikleyen şey okuduklarımızın aslında yazarın da adım adım ölümüne giden yol olduğunu anlamak oluyor. Yazarın hayat öyküsüne baktığımızda anlıyoruz ki kendi depresyonunu ve atmak istediği çığlıkları tüm çıplaklığıyla bu kitapta okuyucuya sunmuş. Kitabın kapağında da yer alan ve yazara ait olan “Sadece içimde susmak istemeyen bir ses olduğu için yazıyorum.” cümlesi bunun en açık kanıtıdır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Birini seçmek ötekileri kaybetmek demekti.
Yaşamımın, öyküdeki yeşil incir ağacı gibi önümde dallanıp budaklandığını görüyordum. Her dalın ucunda tombul, mor bir incir gibi eşsiz bir gelecek beni çağırıyor, göz kırpıyordu. İncirlerden biri, bir eş, mutlu bir yuva ve çocuklardı. Bir başkası, ünlü bir ozan, öteki parlak bir profesör, biri şaşırtıcı editör Ee Gee, öbürü Avrupa, Afrika ve Güney Amerika, biri Constantin, Sokrates, Attila ve garip adları değişik meslekleri olan daha bir yığın aşık, bir başkasıysa Olimpiyat takım şampiyonu bir kadındı. Bu incirlerin üzerinde ve ötesinde, ne olduklarını pek çıkaramadığım daha bir sürü incir daha vardı.
Kendimi dalların çatallandığı noktada otururken görüyordum. Ve incirlerden hangisini seçeceğime bir türlü karar veremediğim için açlıktan ölüyordum. Hepsini ayrı ayrı istiyordum incirlerin, ama birini seçmek ötekilerin hepsini kaybetmek demekti. Ve ben orada karar veremeden otururken incirler buruşup kararmaya başlıyor ve birer birer toprağa, ayaklarımın dibine düşüyorlardı.
Winnicott, öfkelenmeyen çocuğun, ebeveynine dair umudunu kaybetmiş çocuk olduğunu vurgular. Çocuk kendi iradesinin ebeveyninin iradesine dokunamayacağını, ebeveyni değiştiremeyeceğini bilir. Bu yüzden “kötü davranış” dediğimiz şeyi de göstermez. Çaresizce ve umutsuzlukla boyun eğmektedir. Maalesef bizim “iyi çocuk” dediğimiz çocuktur bu.
“Her şey, çoktan olup bitmiş bir şeyin tekrarına benziyor…”
⠀
Şule Gürbüz okumak sanki insanın iç dünyasında uzun süredir yankılanan ama bir türlü dile gelemeyen duygulara kelimeler bulmak gibi. Coşkuyla Ölmek, hayata ve ölüme derin anlamlar yükleyen insanların lezzet alarak okuyacağı bir eser.
Bu kitapta tek bir kahraman yok, aslında belli bir olay da yok ve hatta klasik bir kurgu yok. Fakat sayfalar boyunca öyle cümleler var ki nerenin altını çizeceğini bilemiyorsun ve dönüp tekrar okuyorsun. Bu kitaptaki her şey seni gerçek bir yüzleşmeye çağırıyor.
Yazarın dilini o kadar seviyorum ki büyüyünce Şule Gürbüz olacağım.
melodramatic
, bir kitap okudu7/10
5 günde okudu
·Okunma: 26 Temmuz 2025 00:00
·2025 19. kitabı
