Bu kitabın yeterince hakkının verildiğini düşünmüyorum, keşke daha çok okunsa.
Bosna Hersek'li (Gerçi kendini Sırp olarak tanımlıyormuş diye okudum demin, öyle diyelim) yazar Meşa Selimoviç'in 1974 yılında yayımladığı bu romanda bir adada yaşayan yaşlı bir çift olan Katarina ve Ivan'ın hikâyesini okuyoruz. Doğru saydıysam 18 bölümden oluşuyor bu roman, her bölüme bir isim verilmiş, biraz da öykü hissi veriyor bu sebeple. Bu kronolojik olmayan bölümlerde biz hem Ivan ve Katarina'nın bazen geçmişine bazen şimdisine dahil olarak onları tanıyoruz hem de hayatlarındaki diğer insanları okuyoruz. Mesela benim en etkilendiğim bölümlerden biri olan Hayret Verici Olay'da ikilinin oğlu ve gelinini tanıyoruz ki bu bölümü okurken yaşadığım bir şey var, buraya da not düşmek isterim. Bu bölümde Katarina ve Ivan'ın oğlu ile gelininin yorulmuş, tekdüzeleşmiş evliliğini görüyoruz. Adam karısını aldatıyor ve karısı bunu öğrenince adamdan bir seçim yapmasını istiyor, adam da karısını seçiyor ama araları eskisi kadar bile iyi olmuyor bu olaydan sonra. Sonra bir gün adam kadınla bir şey konuşmak istediğini söylüyor, kadın ise duyacaklarından korktuğu, herhangi bir ayrılık veya yüzleşmeye hazır olmadığı için sürekli erteliyor bu konuşmayı ve adam kadınla konuşamadan kaza geçirip ölüyor. Kadın da bunun pişmanlığını, keşkesini hep içinde taşıyor. Ben kitabın bu kısmını okuduktan sonra canım kitap okumak istemediği için bari bir film açayım dedim ve Drive My Car filmini açtım. Ne tesadüf ki bu öykünün neredeyse aynısını filmde de gördüm. Alakası bile olmayan bir kitap ve film böylece benim düşün dünyamda eşleşmiş oldu. Bu da böyle bir anımdır aghkshjk Neyse, kitaba döneyim. İşte bu şekilde; yalnızlık, yaşanmışlıklar, yaşanmamışlıklar, bunların getirdiği keşkeler ve pişmanlıklar, savaş,