Esra
@therese
247 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Gitmek de mümkün kalmak da ama giden birinin geri dönmesi; tüm değişmişliğiyle, gittiği yerde bulduklarıyla, kaybettikleriyle, arkada bıraktıklarıyla... Bütün bunlarla, bütün bunlara rağmen geri dönebilmek mümkün müdür? Sanırım değildir ya, bu kitap bana dönüşlerin imkânsız olabileceğini fark ettirdi.
Böylesine içime işleyen bir şeyler okumayı özlemişim. Bence çok, çok iyi bir kitaptı. Kısaca; 50'li yaşlarında bir fotoğrafçı olan Tom, Noel tatili için oğlunu alıp eve götürmek üzere bir karlı bir kış günü yola çıkıyor ve bu yolculuk aynı zamanda karakterin kendine doğru bir yolculuk. Tıpkı karlar eridikçe altındakilerin gün yüzüne çıkması gibi bu yolculuk sırasında Tom'un yaptığı iç hesaplaşmalar ve yüzleşeler, ve hatta belki de yüzleşememeler de karakterin üstündeki karı eritiyor ve onun da geçmişi, acıları, pişmanlıkları, hayal kırıklıkları gün yüzüne çıkıyor. Tom hem kendi çocukluğu hem kendi çocukları hem de kendi babası ve kendisi üzerinden babalığı ve babalığını sorguluyor. Bilinç akışı tekniğinin iyi örneklerinden biri olduğu için de okuyucuyu hiç zorlamıyor, aksine yer yer okumayı yavaşlatsa bile bu yavaşlığı da sevdiriyor. Hakikaten çok sevdim ben bu kitabı.
