... ah, insanlar birbirleri hakkında en temel şeyleri bile bilmiyorlar .
birbirlerini zerre anlamadan en iyi arkadaş olduklarını sanıyorlar. yaptıkları hatayı asla anlamadan sürdürüyorlar yaşamlarını ve aralarından biri ölünce ardından konuşma yaparken ağlıyorlar.
hiçbir zaman adil yargılanmayacağımın çok iyi farkındaydım. sonuç olarak, başkalarına yardım için başvurmanın bir faydası yoktu. yapabileceğim tek şey, diye düşündüm, susmak, tahammül etmek ve soytarılığıma devam etmek.
ne demek istiyorum biliyor musunuz? yaptıklarınız, size verilen biçimler gibi hayatınızın gerçeğidir. nasıl mı? neden mi? asla inkâr edemeyeceğiniz bir hapishanedir hayat. buna söyleyecek sözünüz yoksa ve beni onaylıyorsanız bu noktada şunu söylemeliyim; evet hayat hapishanesinde bir mahkûmsunuz ve oradaki yargılama hiç de beklediğiniz gibi adil değil.