Rıdvan
@theunique
20 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kitap biraz durağan, yavaş ilerlerse de okunması gereken kitap. Dostoyevski yine insanların psikolojisini çok iyi bir şekilde irdeleyerek okuyucularına aktarmış. Bazı yerler sıkıcı gelse de sonuna kadar okudum. Fakat sonu beni şaşırttı.
Katıksız iyi bir insanın başına neler gelebileceğinden bahsediliyor.
İyilikle saflık arasında o ince çizgiyi iyi ayarlamak gerektiğini anlatıyor. Yoksa başınıza istemediğiniz olaylar gelebilir.
Gerek dönemin zihniyeti, gerek insanların psikolojisi çok başarılı anlatılmış.
Spoiler
Prens çok iyi biri olabilir fakat böyle saftirik olmakla iyi bir insan olmak aynı anlama gelmiyor. İyi insan kendini koruyabilir, insan iyi olduğu zaman kendini koruyamayacak diye bir şey yok. Fakat Mişkin'e o kadar laf söyleyenler var fakat hiçbirine bir tepki vermiyor. Durum böyle olduğu zaman da onu kullanmaya çalışan insanlar ortaya çıkıyor. Hayatın kuralı budur; kim sesini çıkarmazsa, ezilir.
Dostoyevski idam sahnelerini gerçekten yaşadığı için gerçekliğini çok iyi aksettirmiş.
Sonunda Nastasya ölmeseydi keşke, başka bir insana dönüşseydi daha iyi olurdu. Ayrıca İppolit beni çok irite etti, kitabın başından sonuna kadar öleceğim deyip bir türlü ölemedi. Lebedev'de yalakalık da çığır açmış. Günümüzde çok daha fazlası var böyle tiplerden.
Kitapta kendimi bulduğum birçok cümle var. Yazarın insanların yapmacıklığını, sahteliğini dışa vurumu çok başarılı. Dostoyevski insan psikolojisini çok iyi özümsemiş ve bunu kitaplarında okuyucularına doğrudan aktarıyor. Toplum tarafından dışlanan bir kişinin içinden konuşmalarını, düşüncelerini, hastalıklı takıntılarını okurken gerçekten o kişiyi tanıyormuş, görüyormuş gibi hissediyorsunuz. Kitabı anlamak için yazarı da iyi tanımak, antisosyallik, asosyallik gibi kavramların anlamını derinlemesine bilmek lazım ki okunan şeylerin anlamını tam olarak kavrayabilelim. Yalnızlığın getirdiği o nefret, yalan duygusunu iyi bildiğim için yazılanlar tıpkı beni anlatmış demiştim. Karakterin gelgitleri, dengesiz ruh hali de çok etkileyici kaleme alınmış. Kitap kısa olmasına rağmen etkisi çok büyük. Her cümlenin anlamı başka. Zekanın getirdiği hayatı boş vermişlik hissi, insanların yalandan günlerini geçirmeleri, yalakalık yaparak bir yerlere gelmesi vs. fazlasıyla güzel yazılmış. Kitabı ara ara tekrar gözden geçirmek lazım. Yazılanlar günümüzde de olduğu gibi geçerli.
