Nazım Hikmet’in “La Fontaine’den Masallar” kitabı, Fransız şair Jean de La Fontaine’in ünlü fabl (mesel) eserlerinden yaptığı manzum çevirilerden oluşur.
Nazım Hikmet, bu çevirileri Bursa Cezaevi’nde (hapishanede) gerçekleştirmiştir. Takma ad olarak Ahmet Oğuz Saruhan’ı kullanmıştır.
Çevirilerde hece vezniyle yazıldığı intibaı uyandıracak şekilde stilize edilmiş serbest vezin kullanmıştır. Bu sayede şiirler akıcı, yalın ve Türkçe’nin doğal lezzetine uygun hale gelmiştir.
Kitap, La Fontaine’in hayvan karakterleri üzerinden insan huylarını hicveden klasik fabllarından bir seçki içerir. Örnekler: Ağustosböceği ile Karınca, Karga ile Tilki, Kurtla Kuzu, Tilki ile Leylek, Şehir Faresi ile Tarla Faresi gibi popüler masallar.
Bu eser, Nazım Hikmet’in daha az bilinen çeviri ve masal yönünü gösterir. Şiirsel anlatımı, alaycı ve gözlemci üslubuyla hem eğlenceli hem düşündürücüdür. La Fontaine’in evrensel fabllarını Türkçe’de ustalıkla yeniden yaratması, kitabın hâlâ popüler olmasını sağlar. Çocuk kütüphaneleri için de sıkça önerilir.
Kitap, Nazım Hikmet külliyatının masal-hikâye bölümünde yer alır ve Doğan Kardeş / Yapı Kredi gibi yayınevlerinden kolayca bulunabilir.
"Deli İbrahim Abi diyor ki, göklerdeki Allah'ımızın öncesi ve sonrasız zamansızlığa hükmetmekten çok canı sıkılmış..".
Ve insanı yaratmaya karar vermiş. Bir leylek yollamış yeryüzüne . Yeryüzü dediysek dünyada sudan başka bur şey yokmuş . Öyle olunca zamanda yokmuş elbette. Leylek sonsuz denizin üzerinde uçmuş, uçmuş,sonra denizin içine dalıp dipten gagasıyla bir avuç toprak çıkarmış . Gökyüzüne yükselmekmiş, çamuru tükürmüş. Toprağın düştüğü yerde bir ada peydahlanmış. İşte o ada Köstence'ymiş. Lakin Allah'ındır sıkıntısı geçmemiş . Leylege bir daha işmar etmiş . Mübarek kuş yeniden dalmış dipsiz sulara. Çıkardığı çamuru adanın üzerine tükürdüğünde bu defa ağaçlar ,kuşlar, zeytinler, arapsaçları , enginarlar, geyikler, davarlar, incir ve elma, badem ve ahlat, tilki ve tavuk, kurt ile kuzu olmuş . Son düşen çamurdan da kadın ve erkek doğmuş . Böylece yeryüzüne hayat buradan dağılmış. "
Puan vermedi
Tilki ile leyleğin şakalaşması mı desem atışması mı desem hala aklımdadır. Tilkinin leyleği evine çağırıp kurnazlıkla düz tabakta sunduğu yemeğin ardından leyleğin verdiği karşılık hala aklımdadır. 
Puan vermedi
Köyün yakınındaki ormanda, bir Tilki ile bir Leylek yaşarmış. Bunlar komşuluk yaparlar, dost geçinmeye çalışırlarmış.
Tilki, bir gün ormanda dolaşırken, komşusu Leyleğe rastlamış.
Günaydın! Leylek kardeş, diye selam vermiş.
Leylek:
Günaydın! Tilki kardeş, diye karşılık vermiş.
