Hükmedebilirsin
Cennetin Doğusu benim için yalnızca bir roman değil, insanın kendi kaderiyle, geçmişiyle ve içindeki karanlıkla verdiği mücadelenin hikâyesiydi. Sayfalar ilerledikçe karakterlerin hayatlarından çok, insan ruhunun derinliklerini okuduğumu hissettim.
Kitabın merkezinde yer alan “Timşel” — “Hükmedebilirsin” düşüncesi beni en çok etkileyen nokta oldu. Steinbeck, insanın ne tamamen iyiliğe ne de tamamen kötülüğe mahkûm olduğunu; seçim yapma gücüne sahip olduğunu hatırlatıyor. Belki de romanın bütün ağırlığı bu tek kelimede saklı: İnsan, kendi içindeki karanlığa da aydınlığa da hükmedebilir.
Okurken bazen karakterlere öfkelendim, bazen onlara hak verdim; fakat her seferinde kendimden bir parça buldum. Kitabı bitirdiğimde geriye yalnızca güçlü bir hikâye değil, uzun süre zihnimde dolaşacak bir soru kaldı: İnsan gerçekten kim olmak istediğine karar verebilir mi?
Benim için Cennetin Doğusu, bu sorunun peşinden giden ve cevabını tek bir kelimeyle fısıldayan unutulmaz bir romandı: Timşel. Hükmedebilirsin.
Timşel.
Hükmedebilirsin.
Tercihlerine, nasıl biri olmak istediğine, hangi yoldan gitmek istediğine…
Seçebilir ve hükmedebilirsin.
‘Bu benim içimde var’ demek en kolayı.
Ama mutlu eder mi ?
Bu ne "hükmetmelisin" diyen bir zorunluluktur ne de "hükmedeceksin" diyen bir kadercilik. Önünde kapkara yollar da olsa, içindeki fırtına seni bambaşka bir yere de sürüklese; durup, düşünüp, rotayı değiştirmeyi seçebilirsin. Hükmetmek, dış dünyaya ya da insanlara üstünlük kurmak değil; kendi içine, o eğilimlere ve "en kolay" olana karşı bir irade koyabilmektir.
Reklam
İlkgüz Kitap Kulübüyle okudum1000Kitap
Uzun zamandır bu kadar etkileyici bir kitap okumamıştım. Kitabı övmeye nereden başlasam bilemiyorum. Derinlikli karakterler, doyurucu felsefi tartışmalar, kültür farklılıklarının metne yediriliş şekli..
Yüzyıllık Yalnızlık’a benzettiğim kısımları oldu, özellikle Adam’ı, babasını, kardeşiyle olan ilişkisini ve ardından benzer gibi görünen bir ilişkinin kendi oğulları arasında yaşanmasından sonra.
Uzun mu uzun bir kitap nasıl bu kadar kendine çeker insanı, hayret edilesi bir durum kesinlikle. Kitabın ilk kısımlarında uzun betimlemelerden sıkılıp bana göre olmadığı kanısına varıp bırakmış olsaydım çok yazık olurmuş. Biraz sabır gerekiyor kitabın açılması için ilk başlarda.
Lee ve Sam Hamilton gerçek olsa da onlarla sohbet edebilsem keşke diye düşünmem sanırım her şeyi açıklıyordur.
Kitabın ilk çeyreğinde yapılan Habil ve Kabil’in kitaplardaki metin farklılıklarının tartışması hayli dikkatimi çekmiş ve hoşuma gitmişti. Birden fazla kez yer verilmesi ve yine onunla bitirilmesi... Muazzam.
Timşel… Hükmedebilirsin…
KÖTÜLÜK KENDİLİĞİNDENDİR, İYİLİK ÇABA İSTER!Duygu ve Düşünce
Bazı kitaplar okunup biter, bazılarıysa insanın içine yerleşir.
Cennetin Doğusu benim için tam da böyle bir kitaptı. Kitabı kapattığımda yalnızca bir hikâye bitmedi; içimde uzun süre susmayan bir duygu kaldı. Çünkü 
John Steinbeck burada sadece bir aileyi anlatmıyor, insanın içindeki iyilikle kötülüğün bitmeyen savaşını anlatıyor. Ve bunu öyle gerçek, öyle yaralayıcı bir şekilde yapıyor ki karakterlerin acıları bir noktadan sonra sizin acınıza dönüşüyor.
Samuel’in bilgeliği, Adam’ın kırılganlığı, Cal’in sevilme arzusu… Özellikle Cal karakteri beni derinden etkiledi. İnsan bazen ne kadar iyi olmaya çalışsa da içindeki karanlıktan korkuyor. Sevilmek için çırpınırken yanlış yollara sapabiliyor. Cal’in yaşadığı o değersizlik hissi, babasının sevgisini kazanma çabası o kadar gerçekti ki bazı satırlarda durup düşünmek zorunda kaldım. Çünkü hepimizin içinde biraz Cal var.
Kitap boyunca en çok hissettiğim şey yalnızlıktı. Kalabalıkların içinde bile insanın anlaşılmama hissi…
John Steinbeck bunu öyle sade ama güçlü bir dille anlatıyor ki sayfalar ilerledikçe karakterlerden biri olmaya başlıyorsunuz. Özellikle “timshel” kavramı kitabın ruhunu taşıyor: “Sen seçebilirsin.” İnsan geçmişinin, kötülüğünün ya da yaralarının mahkûmu olmak zorunda değil.
Belki de kitabın en umut veren yanı buydu.
"Standart Amerikan çevirisi insanlara günaha hükmetmelerini emrediyor; günaha cehalet de diyebilirsiniz. Kral James çevirisi hükmedeceksin'le bir vaatte bulunuyor; insanların mutlaka günahı yeneceklerini söylüyor. Ama İbranice TİMŞEL kelimesi 'hükmedebilirsin' bir tercih hakkı sunuyor. Yeryüzünün en önemli kelimesi belki. Yolun açık olduğunu söylüyor. Yani top insanda. Çünkü eğer hükmedebilirsen, hükmetmeyebilirsin de.
Anlamıyor musunuz?"
“Bir çocuğun en büyük korkusu sevilmemek, **en çok
Cennetin Doğusu benim için tam da böyle bir kitaptı. Kitabı kapattığımda yalnızca bir hikâye bitmedi; içimde uzun süre susmayan bir duygu kaldı. Çünkü John Steinbeck burada sadece bir aileyi anlatmıyor, insanın içindeki iyilikle kötülüğün bitmeyen savaşını anlatıyor. Ve bunu öyle gerçek, öyle yaralayıcı bir şekilde yapıyor ki karakterlerin acıları bir noktadan sonra sizin acınıza dönüşüyor.
Samuel’in bilgeliği, Adam’ın kırılganlığı, Cal’in sevilme arzusu… Özellikle Cal karakteri beni derinden etkiledi. İnsan bazen ne kadar iyi olmaya çalışsa da içindeki karanlıktan korkuyor. Sevilmek için çırpınırken yanlış yollara sapabiliyor. Cal’in yaşadığı o değersizlik hissi, babasının sevgisini kazanma çabası o kadar gerçekti ki bazı satırlarda durup düşünmek zorunda kaldım. Çünkü hepimizin içinde biraz Cal var.
Kitap boyunca en çok hissettiğim şey yalnızlıktı. Kalabalıkların içinde bile insanın anlaşılmama hissi…
John Steinbeck bunu öyle sade ama güçlü bir dille anlatıyor ki sayfalar ilerledikçe karakterlerden biri olmaya başlıyorsunuz. Özellikle “timshel” kavramı kitabın ruhunu taşıyor: “Sen seçebilirsin.” İnsan geçmişinin, kötülüğünün ya da yaralarının mahkûmu olmak zorunda değil.
Belki de kitabın en umut veren yanı buydu.
"Standart Amerikan çevirisi insanlara günaha hükmetmelerini emrediyor; günaha cehalet de diyebilirsiniz. Kral James çevirisi hükmedeceksin'le bir vaatte bulunuyor; insanların mutlaka günahı yeneceklerini söylüyor. Ama İbranice TİMŞEL kelimesi 'hükmedebilirsin' bir tercih hakkı sunuyor. Yeryüzünün en önemli kelimesi belki. Yolun açık olduğunu söylüyor. Yani top insanda. Çünkü eğer hükmedebilirsen, hükmetmeyebilirsin de.
Anlamıyor musunuz?"
“Bir çocuğun en büyük korkusu sevilmemek, **en çokTimşel!
"Bugüne kadar yazdıklarım, bu kitap için hazırlık niteliğindeydi."
Steinbeck eseri için bu cümleleri kullanıyor. Tek kelimeyle muhteşem bir eserle karşımızda. Kesinlikle okunması gerekenler listeme bir kitap daha eklendiği için mutluyum.
Kötülük doğuştan mı gelmektedir? Yoksa insan iyiliği ya da kötülüğü seçebilir mi? İyilik ve kötülüğün bitmek bilmez çekişmesine ve aralarindaki karmaşık ilişkiye modern bir yorum getiriyor yazar.
Derinlikli bir olay örgüsü ve her biri içimizden olan tanıdık karakterleriyle büyüleyici bir kurgu sizi bekliyor. Cyrus, Adam, Charles, Lee, Cal, Aron, Abra ve Kate.. tüm isimler hafızanıza kazınacak.
Okuyun okutun. Bana tavsiye eden arkadaşıma da teşekkür ediyorum.
2022’de aldığım ama ancak şimdi, kitap kulübümüz sayesinde okuma fırsatı bulduğum bir kitap…
Ve iyi ki okumuşum. Gerçekten bitmesini hiç istemedim; karakterlerle vedalaşmak zor geldi.
Roman, Hamilton ve Trask aileleri üzerinden ilerliyor. Özellikle Trask ailesinde; saf ve iyi niyetli bir baba, romanın en karanlık karakterlerinden Cathy ve birbirinden çok farklı iki kardeş Cal ile Aron dikkat çekiyor.
Bu kitap aslında tek bir şey söylüyor:
İyilik de kötülük de kader değil, seçimdir.
“Timşel” — seçebilirsin.
İnsan içindeki karanlığı da iyiliği de kendisi seçer. “Ben böyleyim” demek bir kaçış… Çünkü seçim her zaman senin.
Kesinlikle tavsiye ederim.
Reklam
Reklam