Puanım: 10 / 10 (Hakkı kesinlikle tam puan!)
Bazı kitaplar vardır, hemen bitmesin diye sayfaları yavaş yavaş çevirir, karakterlerle birlikte yaşarsınız. John Steinbeck’in başyapıtı Cennetin Doğusu’nu tam 2 ay boyunca, sindire sindire, her cümlesini içime çekerek okudum ve bittiğinde içimde devasa bir boşluk kaldı. Destansı kelimesinin tam karşılığı bir kitap.
Steinbeck, Salinas Vadisi’nin muazzam doğası eşliğinde, iki ailenin nesiller boyu süren hikayesini anlatırken aslında insanlığın en eski ve en köklü evrensel meselesini masaya yatırıyor: İyi ve kötünün ezeli savaşı. Habil ile Kabil anlatısının modern bir izdüşümü olan bu romanda, insanın içindeki o karanlıkla aydınlığın mücadelesi o kadar derin işlenmiş ki, her karakterde kendinizden bir parça buluyorsunuz.
Cathy’nin saf kötülüğü, Samuel Hamilton’ın bilgeliği ve felsefesi, Lee’nin o hayran olunası sadakati ve derinliği... Hepsi etten kemikten, yaşayan karakterler. Kitabın kalbine yerleştirilen o meşhur "Timshel" (Seçebilirsin) kavramı ise üzerine günlerce düşündürecek türden. İnsanın kaderinin mahkumu olmadığını, iyi ya da kötü olmayı kendisinin seçebileceğini fısıldıyor bize Steinbeck.
2 ay süren bu uzun ve büyüleyici yolculuk, bana sadece bir hikaye değil, insana dair zamansız bir bilgelik sundu. Edebiyatın neden bu kadar güçlü bir şifa olduğunu hatırlamak ve sayfalar arasında kaybolmak isteyen herkesin, hayatında bir kez bile olsa bu vadiden geçmesi gerek.
“Siz Batılıların dertleri açıklayacak şeytanlarınız olmaması”. kendi kötülüklerinizle tek başınıza yüzleşmeniz gerektiği anlamına gelir.
İnsanın suçu, hatayı, içindeki karanlığı üzerine atıp kaçacağı bir “Şeytan” figürü yoksa ne olur? Bütün o ağır yükü kendi zihninde taşımak zorunda kalır.
Cennetin Doğusu, insanın içindeki o en çiğ iyi-kötü savaşını ve vicdanın çoğunluğa asla itaat etmeyen yalnızlığını yüzümüze çarpıyor. Cal’ın çırpınışları, Lee’nin bilgeliği ve finaldeki o özgürleştirici fısıltı: Timshel (Seçebilirsin).Ne kadar tökezlersek tökezleyelim, doğru yolda kalmayı ve iyi olmayı seçmek her zaman bizim elimizde.
Timshel yani seçebilirsinAlıntı
. O sözcük timshel idi.”
“Timshel ve sen dedin ki...”
“O sözcüğün, eğer insanda bir yücelik varsa, bunu gösterebileceği anlamına geldiğini söylemiştim.”
“Bu açıklamayı Sam Hamilton da beğenmişti, hatırlıyorum.”
“Onu özgür kıldı,” dedi Lee. “Ona insan olma hakkını, herkesten ayrı bir insan olma hakkını verdi.”
“Ama bu yalnızlık demektir.”
“Bütün yüce ve soylu şeyler yalnızdır.”
“Neydi o sözcük?”
“Timshel, yani, olabilirsin.”
Cennetin Doğusu, okuduktan sonra beni etkisi altına alan kitaplardan biri oldu. John Steinbeck zaten en sevdiğim yazarlardan biri. Daha önce Fareler ve İnsanlar ve Gazap Üzümleri eserlerini
KÖTÜLÜK KENDİLİĞİNDENDİR, İYİLİK ÇABA İSTER!Duygu ve Düşünce
Bazı kitaplar okunup biter, bazılarıysa insanın içine yerleşir.
Cennetin Doğusu benim için tam da böyle bir kitaptı. Kitabı kapattığımda yalnızca bir hikâye bitmedi; içimde uzun süre susmayan bir duygu
Bazı yaralarımızın adı gerçekten Habil ile Kabil.
Cennetin Doğusu benim için sadece bir roman olmadı; insanın içindeki iyilik ve kötülük savaşını, sevilme ihtiyacını ve yalnızlığını anlatan çok derin bir kitaptı. Kitabı okurken bazı yerlerde