Müminiz gelin hep beraber gardaş olalım
Ey Resulüm insanları Rabbinin yoluna islama hikmet ve güzel öğütle çağır onlarla en güzel şekilde mücadele et
Nahl Suresi 125
Rabbi Kerimin yolu hikmet ve öğüttür
İnsanı Rabbim iyilikleri ile öğütür
Hikmet ve öğüt alan eder tefekkür
Yeryünü gezip dolaşan en güzeli düşünür
Rabbim çağırır hikmet ve öğüt yoluna
Davet eder davetçi hazineler kapısına
Kuşkusuz mükâfat var Rahmet kapısında
Yapılanlar elbet tartılır mizan tartısında
Peygamberler demezki bana kul olun
Onlar derki hayırlı amellere çalışıp yorulun
Allah yolunda gidersen nasihat bulursun
Nasihate uyarsan istikamete kavuşursun
Ayetlerin muhatabı tüm canlılardır
Gökyüzündeki kuşun bile zikri vardır
Tebliğ ve davet doğruluk kapısıdır
Haktan ayrılmayana mükâfat vardır
Kul Nefsani derki Rabbimize lâyık olalım
Cahillerle en güzel şekilde konuşalım
Öğüttür hikmettir yolumuz buna çalışalım
Müminiz gelin hep beraber gardaş olalım
Allah Rasûlü'nün Türklerle savaşmaktan sakındıran ölçüsü mucibince İslâm yayılması, Türkistan sınırlarında durdu. Bununla beraber Emevîler devrinde olsun, Abbasîler devrinde olsun, İslâm'a karşı savaşan Türkler olduğu gibi, İslâm için savaşan Türkler de az değildir. Buna bakarak veya sadece bir tarafa bakıp diğer tarafı gargaraya getirerek Türkler hakkında genelleme yapılamaz.
Türkler'in kitleler hâlinde Müslüman olmalarında üç belirleyici vardır: Hakanlı Hükümdarı Satuk Buğra Han, Oğuz şeflerinden Selçuk Bey, Pir-i Türk Şeyh Ahmed Yesevî... Başka belirleyiciler de sayabiliriz: Gazneli Mahmud, Halife Harun Reşid gibi... Ama bu üçü, büyük yığınları gönüllü olarak peşlerinden sürüklemişlerdir.
Ve üçü de Ehl-i Sünnet vel Cemaat yolundandır. Şöyle derler: Biz Türkler bid'ât nedir bilmez saf Müslümanlarız! Kılıçlarımız dünyalık içindi, bundan böyle Allah içindir. Anadolu Türklerinin ataları olan Oğuzlar, Sünnet ve Cemaat Ehli'ndendi. Aralarında, eski geleneklerini sürdüren itaatsiz Türkmenler de vardı. Ak Budun, Kara Budun; Göktürklere de illallah ettirdi, Osmanlılara da, Cumhuriyet döneminde ise krallığını ilân etti.
Oğuzlar Anadolu'ya girdiğinde Sünnî idi. Alparslan, Süleyman Şah, Kılıç Arslan, Alaattin Keykubat, Ertuğrul Gazi, Danişmende Gazi, tümü sünnî idi. Anadolu'ya giren mânevî önderlerin hepsi de sünnî idi: Seyyid Mahmud Hayranî, Hacı Bektaş-ı Velî, Tapduk Emre, Yunus Emre, Sarı Saltuk, Barak Baba, Şeyh Edebali, Geyikli Baba, Ahi Evran, alayı...
__Anadolu'ya Oğuzlar'la beraber Sasani batıniliği de girmiş midir? Buna hayır demek zor. Zira ilk asır sonunda Babai ayaklanması gibi devasa bir ayaklanma var. Bu ayaklanmaya katılan kitlelerin batınî olduğuna veya Alevîliğine dâir hiçbir işaret yok. (Bu konuda söylenenler spekülasyondur.) Bu bir
Çanakkalenin Alperen dedeleri
Ne yazık ki ölmesini bilmeyen milletlerin vatanı yoktur!
Çanakkale Mahşeri (Ciltli)
Mehmed Niyazi
Çanakkalede savaşıyordu aslan nefer
Dediki ey torun bu vatan sana emanet
Vatanı olurmu ölmesini bilmeyenin
Yeri gelince önce vatan diyip
Cenabı Hakka niyaz edeceksin
Geçsede yıllar seneler
Dua bekleriz bizede bir fatiha gönder
İşte böyleydi çanakkalenin neferi
İnsan o mahşeri okuyup öğrenmeliydi
Ülkemiz ve bu doğduğumuz topraklar
İçin yazıldı nice kitaplar destanlar
Ve imanlı askeri çanakkalenin
Dedilerki Cenabı Hakka iman edin
Secdede başınızı o Yüce Rabbe eğin
Yeryüzünün en güzel yeridir
İbadet gözü ile baktığımız topraklar
İbadet gözü ile bakan ibret alır
İbadet ve iman eden insan
Abdestli basar toprağa ve incitmez
Elimizde tüfek iman vardı göğsümüzde
Dedikki o dur Allah azze ve celle
İşte bu iman ile harb ettik Çanakkalede
Türk tarihine bir destan yaşattık
Önce kıyam sonra tevekkül gelir
Her şeyin değişebileceğini sananlardanız
Bekleyenlerden,
Umanlardan.”
Yürümek
Sevgi Soysal
Hiç bir şeyi değistiremeyiz
Mücadele etmeden gayret göstermeden
İnsanın üstünü değildir gayretsiz insan
Kıyam ile cihadı emrediyor Yaradan
Siz kendinizi değiştirmeden
Beklemeyin insanların değişmesini
Büyük cihaddan küçük cihada döndük
İşte böyle diyordu o gül peygamber
Bekleme kalk ve mücadeleni göster
Selahattin Eyyubi filistin fatihi
O Yüce söyle kudüsü nasıl fethetti
Önce kıyam ve cihat sonra zafer
Yerinde otur şükür ve tevekkül et
Bumudur hey gafil islamiyet
Büyük bir devlet kurdu atalarımız
Eyyubiler Timurlular ve gökte kartallar
Açılsın yeniden kurt başlı sancaklar
Selahaddin Eyyubi adadı hayatını
İslam sancağını göğe kaldırdı
Eyyubi devletinin kurucusu Allah dostu
Oturan insanın duası kabul olurmu
Şah İsmail HurufîlerAlıntı
Safevi Devleti'nin hükümdarı Şah İsmail'in Hurufilikle alakası var mıydı? Hurufiler oradan çıkma değil mi? 🤔
● Safevi Devleti'nin kurucusu Şah İsmail'in, Hurufilik ile yakın bir ilgisi ve bu akımdan güçlü bir şekilde etkilenmişliği vardır. Şah İsmail (Hatai) aynı zamanda bir şairdir ve şiirlerinde (özellikle de "Hatai" mahlasıyla yazdıklarında) Hurufi inancının izlerini taşıyan temaları, özellikle de insanın yüzündeki harflerle ilgili sembolizmi kullanmıştır.
●Safevi Hanedanı'nın dayandığı Kızılbaşlık inancının kökenlerinde ve gelişiminde Hurufiliğin ve onun takipçisi olan şairlerin (Nesîmî, Habîbî gibi) büyük etkisi olduğu kabul edilir. Hurufi düşünceler, bu coğrafyadaki mistik ve batıni (ezoterik) akımlarla birleşerek Şah İsmail'in siyasi ve dini hareketinin manevi zeminini oluşturmuştur.
Hurufiliğin Ortaya Çıkışı Hakkında:
Hurufilik, XIV. yüzyılın ikinci yarısında (yaklaşık 1370'lerde) İran coğrafyasında (Esterâbâdî/Gîlân/Tebriz bölgeleri) ortaya çıkmıştır. Kurucusu, Fazlullah-ı Hurûfî'dir (Fazlullah Esterâbâdî, ö. 1394). Fazlullah'ın idam edilmesi ve Timurlular tarafından takibata uğraması sonrasında, Hurufiliğin takipçileri Suriye ve özellikle Anadolu ile Rumeli'ye yayılmış, burada Bektaşilik ve Kızılbaşlık gibi akımlar üzerinde etkili olmuştur. Yani, Hurufilik İran'da ortaya çıkmış, ancak Anadolu ve Safevi topraklarında güçlü bir etki yaratmıştır.
Emir Timur yıldızların uygun düştüğü bir anda, 27 Kasım 1404 Perşembe günü Semerkand'dan Aksulat'a doğru hareket etti ancak; havanın çok soğuk olmasından dolayı Aksulat'ta kışlanmasını buyurdu.
Burada bir süre kalınıp, etrafa mektuplar yazıldıktan sonra,
Moğollar üzerine yürümek maksadı ile Halil Sultan, Ömer Şeyh'in
oğlu Ahmed, Emîr Hudaydâd Hüseynî, Şemseddin-i Abbas, Arlat
Yadigar Şah, Sulduz Pir Ali, Burunduk, Nuşiveran ve daha bazı
beyleri sağ kol olarak Taşkent, Şahruhiye; Emîrzade Sultan
Hüseyin'in de sol kol askerlerinin bir kısmı ile Sayram taraflarına
gidip oralarda kışlamaları kararlaştırıldı ve kendisi ise Otrar'a
doğru hareket etti. Timur, Aksulat'tan hareket ettiği zaman
yanında bulunan hanım ve şehzadelere ziyaretin uğur getireceği
düşüncesi ile Şeyh Ahmed Yesevi'nin türbesine kadar kendisi ile
birlikte gelmelerini buyurarak, 25 Aralık 1404 Otrar'a doğru
hareket ve Sir Derya'yı buzlar üzerinden geçtikten sonra, 14 Ocak
1405'te Otrar'a vararak, Berdi Beg'in evinde kondular.
Otrar'a varıldıktan sonra Musa Rekmal'i Pil ve bir başkasını da Sayram ile Kulan geçidi taraflarına, yolların durumu hakkında bilgi getirmesi için göndermiş, fakat her ikisi de yolların geçmek için uygun olmadığı cevabını getirmişlerdi.
Otrar'a varıldıktan sonra Musa Rekmal'i Pir ve bir başkasını da Sayram ile kulan geçidi taraflarına, yolların durumu hakkında bilgi getirmesi için göndermiş, fakat her ikisi de yolların geçmek için uygun olmadığı cevabını getirmişlerdi.
Muhakkak ki yaşlılığı ve güç şartlar içinde yapılan son yolculuk Timur'u iyice yormuştu. 11 Şubat Çarşamba günü ileri kuvvetlere hareket emri verildiğinde, Timur birdenbire hastalandı. Tabib Mevlânâ Abdullah-ı Tebrizi'nin bütün gayretlerine rağmen durumu günden güne kötüye gitmekte idi. Rahatsızlığı iyice artınca