Tarık Şahım
@tin47
6 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Papyonlu bilgin, harikâ bir adamİnsana ve Hayata Dair
Puan vermedi
Zaman zaman kahkalar attım, düşündüm, algılarımı ve sezgilerimi açtı, hayata farklı bir pencereden bakıyor, çok beğendim...
Özellikle storytelden dinledim, Tayfun Eraslan' ın kadim arkadaşıyım, emeğine sağlık Birader.
Reklam
Puan vermedi
Kalp mi akıl mı? Bir 2023, bir Viyana 1683, bir de bakıyorsunuz 2070'tesiniz. Zamanda yolculuk, nefes nefese ilerleyen bir eser, bu aralar eş zamanlı olarak Ayşe Kulin'in "Yarın Yok" isimli eserini okuyorum, muhtemelen edebiyat ibresi fütürist eserlere kaymaya başladı. Tavsiye ederim, başarılı bir kitap.
Strateji oyunu: go ve ustasıİnsanlar ve Duygular
Puan vermedi
Go oyunu satranç ve tavladan çok daha felsefe, sanat ve derin düşüncelere sahip bir oyun.
Küçükken oynadığımız 3 ve 9 taş, dama gibi oyunlarda hırs güdüsü ön plandadır, bu oyunda ise bir yıldaki günler siyah ve beyaz 361 günü, kesişme noktaları ise bir başka sembolü anlatır.
Gelelim kitabın konusuna: Go oyununun geleneğine göre oyuncu ölüm döşeğindeki babasının yüzünü göremeyecek bile olsa, kendisi Go masasına devrilecek kadar hasta bile olsa, müsabaka gününe sadık kalmak zorundaydı.
Go, kurallarını anlaması basit, ustalaşması bir ömür süren bir oyundur. Siyah ve Beyaz taşların bir tahta üzerinde birbirini kuşatmaya çalıştığı bu strateji oyunu, Japon ruhunun ve düşünce yapısının cevherine sahiptir. Go Ustası, bizi son yaşayan usta Hon’inbō Shūsai’nin mağlubiyetsiz hayatının son müsabakasına götürür. Go geleneğinde yetişmiş usta artık yaşlıdır, hastadır; rakibi Ōtake ise bir makine gibi hızlı, agresif ve randımanlı bir tarza sahiptir. Japonya’nın büyülü manzarasının ortasındaki bir kaplıca otelinde başlayan bu neredeyse alegorik karşılaşma, tam altı ay sürecektir.
İki rengin, iki insanın ve iki kuşağın ötesinde bir yere, evrensel bir hakikate göz kırpan Go Ustası, yaşamını sanatına adamış bir adamın yazgısıyla ve tarihteki yeriyle yüzleşmesinin öyküsü.
Puan vermedi
Şeker Portakalı ve güneşi uyandıralım eserlerinden sonra bu kez deli fişek...
Usta yazar yine döktürmüş, muhtemelen kendi yaşantısı, ağaç, kurbağadan sonra artık genç Zeze, bu kez de Sylvia ile diyaloglar kuruyor, heyecan verici, güzel bir eser, fırsatı olanlar için mutlaka okunması gereken bir eser.
Reklam