Rüveyda
@tinzeytun
okurgezer
din, psikoloji, felsefe, edebiyat
128 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Avusturyalı Yahudi Leopold Weiss 1920'lerde İslam dünyasına adım atar ve bir gazeteci olarak çıktığı uzun yolun sonunda o artık Muhammed Esed isimli bir Müslümandır. Bu yolculuk Fransızların işgal ettiği Suriye'den, İngilizlerin işgali altındaki Filistin ve Mısır'a; Libya'da Ömer Muhtar'ın yanında İtalyanlara karşı girişilen mücadeleden, Hicaz çöllerinde bedevi kabileleriyle çıkılan uzun yolculuklara; dönemin Suudi kralı Abdulaziz'in sofrasından İran'da Şah rejiminin sancılarına; Afganistan'dan Irak'a, Osmanlı'nın son Türkiye'nin ilk günlerine uzanır. Öyle ki bu çalkantılı coğrafyanın son yüzyılını etkileyen büyük olaylarına Muhammed Esed birinci dereceden şahit olur ve bizi de bu şahitliğe ortak kılar. Bir yandan onun hidayet öyküsünü, öte yandan maceralarla dolu yolculuğunu, diğer yandan ise bu döneme dair tarih kitaplarında söz edilmeyen detayları okuduğumuz, edebi açıdan da tatmin eden, çok heyecan verici bir eser.
Reklam
HAYATIMI DEĞİŞTİREN KİTAP
"Allah’ın benimle göndermiş olduğu hidâyet ve ilim, yeryüzüne yağan bol yağmura benzer.” (Buhârî, İlim 20; Müslim, Fezâil 15)
Yaşadığımız buhranlar iyiyi kötüden, doğruyu yanlıştan, güzeli çirkinden ayırt ettirecek sabiteyi kaybetmemizden kaynaklanıyor. Modern zamanda tüm bunların ölçüsünü kim neye göre belirleyecek? Rol modelimiz kim olacak?
Bizler için bu sorunun cevabı belli: "Ey inananlar! And olsun ki, sizin için, Allah'a ve ahiret gününe kavuşmayı umanlar ve Allah'ı çok anan kimseler için Resulullah en güzel örnektir." (Ahzab,21)
Riyazu's Salihin okumak Rasulullah (sav)'ı an be an izlemek, O'nun dizinin dibine oturmak gibi. Bu bahçeye girmek benim kurumuş umuduma, ölmüş gönlüme bahar oldu.
Tüm seriyi hediye eden, bana ab-ı hayat sunan güzel dostuma da bir kez daha teşekkür ederim. Umuyorum onun girdiği bahçe Firdevs'te olur.
Kitap temelde işlevsel olmayan ailelerin içinde yetişmiş kişilerin bir parçası olduğu Kurban-Kurtarıcı-Zorba üçgeninin yapısından söz ediyor. Toksik ilişkiler ve bağımlılıkların kaynağı olarak sunulan bu üçgen ilk kısımda birçok vaka örneğiyle açıklanıyor. Bu kısım çoğumuza kendimiz veya çevremiz, hiç olmazsa okuduğumuz romanlar veya izlediğimiz dizilerden tanıdık gelecektir.
İkinci kısımda ise tedaviye değiniliyor. Karmaşık bulduğum bu kısımda hipnoterapi, yaş geriletme, enerji, psikodrama, nefes egzersizleri, meditasyon gibi çok çeşitli yöntemlerin bir arada kullanıldığı mistik bir modelden söz ediliyor.
Ben kitabı farkındalık oluşturması açısından okumaya değer buldum. Birkaç arkadaşımla da paylaştım. Ancak çözüm kısmının işlevselliği noktasında soru işaretlerim var.
Kuyucaklı Yusuf'tan bana fikirlerden çok kurşuni, keskin bir duygu kaldı. Aidiyetsizligin, 'kainata alışamama'nın, sahip olunacak ve kaybından korkulacak hiçbir şeyi olmamanin demir bir yürekte birleşmesinin diriliğini, cesaretini ve soğukluğunu hissettim öykü boyunca.
Söyleyecek çok bir sözüm yok. Ancak maişet kaygısı insanın elinden kendi oluşunu dahi alırken imkanları elinde bulunduranların cana, mala, ırza ve her hakka tecavüz etmeye cüret etmeleri bir yerlerde bir isyan biriktiriyor; bir daha anladım.
Sahi, Kübra ve annesine ne oldu?
Palto'dan neler çıktı?Rus Edebiyatı
Rus realizminin başyapıtı olan bu öykünün bana düşündürdükleri şöyle:
(*Spoiler*)
1. İnsanın yaşam enerjisi bir hedefe muhtaç.
Akakiy’in duygudan, tepkiden, hırstan azade olan rutin ve bir başına yaşamı, önüne konan “palto” hedefiyle değişti. Artık kan damarlarından daha hızlı akıyor, bu tutku uğruna daha sıkıntılı bir hayata rıza gösteriyor, hatta bu sıkıntılardan haz bile duyuyordu. Ne var ki bu hedef onun felaketi oldu. Nihayetinde ulaştığı şeyin geçiciliği ve henüz vuslatı yaşamışken ellerinin arasından kayıp gidişi yaşama gücünü de elinden aldı.
Bu bana şunu hatırlattı… Hepimizin önüne birtakım hedefler konuyor. Bu birçoğumuz için sınavlar üzerinden şekilleniyor. SBS, YGS-LYS (yaşımı da ele veriyorum böylece ) üniversiteyi bitirme, KPSS… Nihayetinde biri bittikten sonra boşluk ve bunalım. Evet insanın kesinlikle her zaman bir menzile, bir hedefe ihtiyacı var. Ancak bu menzili öyle bir biçimde belirlemek gerekiyor ki hem bir ömür yaşam enerjisi sağlasın hem de bir gece vakti elimizden çalınmasın.
Sanırım ana bir hedefe odaklı küçük küçük hedeflere ihtiyaç duyuyoruz. Ve her zaman bir işi bitirdikten sonra bir diğerine koyulmaya…
2. İnsanlık zeminini yitirmemek gerekiyor
Akakiy’in o devlet dairesindeki hali, işini tertemiz yapıyor oluşuna rağmen görünmezliği ve sabitliği, küçücük bir yaşamın içinde sıkışmış olması tabi ki içten içe bir rahatsızlık uyandırdı. Ben, başta doğumundan söz edilmesinin bu rahatsızlığı arttıran etkenlerden biri olduğunu düşünüyorum. Bu kişinin insaniyetini, onun da zamanında bir çocuk ve yeryüzüne gelebilmesi için çileler çekmiş bir annenin evladı olduğunu hatırlatan, merhamet uyandıran ve benle karşıdakini her koşulda eşitleyen bir şey.
3. Titrler ve koltuklar hayatı ıskaladığımız hapishanelere dönebiliyor.
Bir diğer çarpıcı nokta
Reklam